Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.3

হে পাৰ্থ, কাপুৰুষতাৰ বশ নহ'বা; ই তোমাক নোশোভে। হে পৰন্তপ, হৃদয়ৰ এই তুচ্ছ দুৰ্বলতা এৰি থিয় হোৱা।

কৃষ্ণই এটা কঠোৰ শব্দেৰে কথাটো আৰু দৃঢ় কৰে: ক্লৈব্য, অৰ্থাৎ কাপুৰুষতা বা সামৰ্থ্যহীনতা, আৰু কয় যে ই অৰ্জুনক নোশোভে। তেওঁ এই দুৰ্বলতাক তুচ্ছ বুলি কয় আৰু ইয়াক যুক্তিৰ বিফলতা নহয়, হৃদয়ৰ দুৰ্বলতা বুলি চিনাক্ত কৰে। পাৰ্থ আৰু পৰন্তপ এই দুটা সম্বোধনে অৰ্জুনৰ বংশ আৰু যোদ্ধা হিচাপে তেওঁৰ কৃতিত্ব মনত পেলায়। থিয় হোৱা আদেশটোৱে দেখুৱায় যে কৃষ্ণই প্ৰথমতে অৰ্জুনৰ সাহস পুনৰ জগাব বিচাৰে।