Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.17

जातूंत हें सगळें व्यापलां तें अविनाशी अशें जाण. त्या अविनाशीचो नाश कोणूच करूंक शकना.

जाणें हें सगळें व्यापलां अशें श्रीकृष्ण सत्याचें वर्णन करता आनी ताका अविनाशी म्हणटा. जें अविनाशी ताचो नाश कसलोच करूंक शकना. हो श्लोक व्यक्ती वयल्यान सगळ्यांत पातळिल्ल्या तत्वा कडेन नदर व्हडली करता. कांय वाचपी हांगा सगळ्यांत पातळिल्लें एक सत्य पळयतात, जाल्यार हेर हाका दरेक जिवाच्या भितरल्या आत्म्याचें वर्णन मानतात. मरणाचो भंय उणो करपाक दोनूय अर्थ आदार दितात.