Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.15

हे पुरुषश्रेश्ठा, जाका हे हालयनात, जो सुख आनी दुख्खांत सारकोच उरता, तो धीर मनीस अमरत्वाक पात्र जाता.

श्रीकृष्ण सोंसपाचें फळ सांगता. सुख आनी दुख्खान जो हालना, दोनूय वेळार सारकोच उरता आनी धीर आसा, तो अमृतत्वाक (अमृतत्व), म्हळ्यार अमरपणाक, पात्र जाता. ह्या उतराचो अर्थ जल्म-मरणाच्या चक्रांतल्यान, संसार (जल्म-मरणाचें चक्र) हातूंतल्यान, मुक्ती असो वा आमच्यांतलो जो भाग आदींच मरना ताची जाणीव असो घेवंक येता. दोनूय अर्थांनी समताय हीच वाट.