Bhagavad Gita · Adhyaya 2 2.12

हांव नाशिल्लों, तूं नाशिल्लो वा हे राजा नाशिल्ले असो कोणूच काळ केन्नाच नाशिल्लो; आनी फुडेंय आमी कोणूच नासचे नात.

हांव, तूं वा हे जमिल्ले राजा केन्नाच सुरू जाले नात आनी कोणूच नासचो ना अशें श्रीकृष्ण सांगता. श्लोकांत बहुवचन आसा; कांय परंपरा हाचो अर्थ जायते नित्य आत्मे आसात असो घेतात, जाल्यार हेर परंपरा हाका एकाच सत्याकडेन बोट दाखोवचे आदीं सामान्य नदरेन केल्लें उलोवप मानतात. कसोय अर्थ घेतलो तरी संवादांतलो मुद्दो एकूच: जांकां मारपाक अर्जुन भियेता ते फकत आपल्या कुडीं इतलेच न्हय.