Bhagavad Gita · Adhyaya 18 18.38

বিষয় আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ সংযোগৰ পৰা যি সুখ উৎপন্ন হয়, যিটো আৰম্ভণিত অমৃতৰ দৰে কিন্তু পৰিণামত বিহৰ দৰে, সেই সুখক ৰাজসিক বুলি মনা হয়।

ৰাজসিক সুখ ইন্দ্ৰিয় আৰু সিহঁতৰ বিষয়ৰ সংস্পৰ্শৰ পৰা উদ্ভৱ হয়। ই আৰম্ভণিতে অমৃতৰ দৰে, কিন্তু শেষত বিহৰ দৰে। শ্লোকটোৱে আগৰটোৰ ছবি ওলোটাই দিয়ে। ইন্দ্ৰিয়সুখ মুহূৰ্তত মিঠা, কিন্তু নিজৰ বাবেই অনুসৰণ কৰিলে প্ৰায়ে ক্লান্তি, লালসা বা অনুশোচনা এৰি থৈ যায়। কৃষ্ণই এনে সুখ বাস্তৱ বুলি অস্বীকাৰ নকৰে; যেতিয়া সেইবোৰ জীৱনৰ লক্ষ্য হৈ পৰে তেতিয়াৰ মূল্যৰ ফালেহে তেওঁ আঙুলিয়ায়। মিঠা আৰম্ভণিৰ পিছত তিতা সামৰণি অহাটো বহুতৰে অভিজ্ঞতা।