Bhagavad Gita · Adhyaya 18 18.34

কিন্তু হে অৰ্জুন, যি ধৃতিৰ দ্বাৰা আসক্তিৰ বশত ফলৰ আকাংক্ষা কৰি ধৰ্ম, কাম আৰু অৰ্থ ধাৰণ কৰা হয়, হে পাৰ্থ, সেই ধৃতি ৰাজসিক।

ৰাজসিক ধৃতিয়ে জীৱনৰ তিনিটা পৰম্পৰাগত লক্ষ্য ধৰ্ম, কাম আৰু অৰ্থক দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখে, কিন্তু আসক্তি আৰু ফলৰ লালসাৰ পৰাহে। এনে দৃঢ়তা শক্তিশালী আৰু অধ্যৱসায়ী হ'ব পাৰে, তথাপি ই পুৰস্কাৰৰ কামনাৰ সৈতে বান্ধ খোৱা। শ্লোকটো সূক্ষ্ম: ধৰ্মকো আঁকোৱালি ধৰা মনোভাৱেৰে অনুসৰণ কৰিব পাৰি। সাত্ত্বিক ধৃতিৰ সৈতে পাৰ্থক্য কেৱল লক্ষ্যত নহয়, বৰং মানুহে সেইবোৰক নিজৰ বাবেই ধৰি ৰাখে নে সেইবোৰে কি আনে তাৰ বাবে, তাতহে। একেটা পথতে দুজনৰ খোজ বেলেগ হ'ব পাৰে।