10 shlokas
- 1
प्रजापतिर्वाचः सत्यम् अपश्यत्
तेनाग्निम् आधत्त
तेन वै स आर्ध्नोत्
भूर्भुवः सुवर् इत्य् आह
एतद्वै वाचः सत्यम्
य एतेनाग्निम् आधत्ते
ऋध्नोत्य् एव
अथो सत्यप्राशूर् एव भवति
अथो य एवं विद्वान् अभिचरति
स्तृणुत एवैनम्
prajāpatirvācaḥ satyam apaśyat
tenāgnim ādhatta
tena vai sa ārdhnot
bhūrbhuvaḥ suvar ity āha
etadvai vācaḥ satyam
ya etenāgnim ādhatte
ṛdhnoty eva
atho satyaprāśūr eva bhavati
atho ya evaṃ vidvān abhicarati
stṛṇuta evainam
- 2
भूर् इत्य् आह
प्रजा एव तद्यजमानः सृजते
भुव इत्य् आह
अस्मिन्न् एव लोके प्रतितिष्ठति
सुवर् इत्य् आह
सुवर्ग एव लोके प्रतितिष्ठति
त्रिभिर् अक्षरैर्गार्हपत्यम् आदधाति
त्रय इमे लोकाः
एष्व् एवैनं लोकेषु प्रतिष्ठितम् आधत्ते
सर्वैः पञ्चभिर् आहवनीयम्
bhūr ity āha
prajā eva tadyajamānaḥ sṛjate
bhuva ity āha
asminn eva loke pratitiṣṭhati
suvar ity āha
suvarga eva loke pratitiṣṭhati
tribhir akṣarairgārhapatyam ādadhāti
traya ime lokāḥ
eṣv evainaṃ lokeṣu pratiṣṭhitam ādhatte
sarvaiḥ pañcabhir āhavanīyam
- 3
सुवर्गाय वा एष लोकायाधीयते
यद् आहवनीयः
सुवर्ग एवास्मै लोके वाचः सत्यं सर्वम् आप्नोति
त्रिभिर्गार्हपत्यम् आदधाति
पञ्चभिर् आहवनीयम्
अष्टौ सम्पद्यन्ते
अष्टाक्षरा गायत्री
गायत्रो ऽग्निः
यावान् एवाग्निः
तम् आधत्ते
suvargāya vā eṣa lokāyādhīyate
yad āhavanīyaḥ
suvarga evāsmai loke vācaḥ satyaṃ sarvam āpnoti
tribhirgārhapatyam ādadhāti
pañcabhir āhavanīyam
aṣṭau sampadyante
aṣṭākṣarā gāyatrī
gāyatro 'gniḥ
yāvān evāgniḥ
tam ādhatte
- 4
प्रजापतिः प्रजा असृजत
ता अस्मात्सृष्टाः पराचीर् आयन्
ताभ्यो ज्योतिर् उदगृह्णात्
तं ज्योतिः पश्यन्तीः प्रजा अभि समावर्तन्त
उपरीवाग्निम् उद्गृह्णीयाद् उद्धरन्
ज्योतिर् एव पश्यन्तीः प्रजा यजमानम् अभि समावर्तन्ते
प्रजापतेर् अक्ष्य् अश्वयत्
तत्परापतत्
तद् अश्वो ऽभवत्
तद् अश्वस्याश्वत्वम्
prajāpatiḥ prajā asṛjata
tā asmātsṛṣṭāḥ parācīr āyan
tābhyo jyotir udagṛhṇāt
taṃ jyotiḥ paśyantīḥ prajā abhi samāvartanta
uparīvāgnim udgṛhṇīyād uddharan
jyotir eva paśyantīḥ prajā yajamānam abhi samāvartante
prajāpater akṣy aśvayat
tatparāpatat
tad aśvo 'bhavat
tad aśvasyāśvatvam
- 5
एष वै प्रजापतिः
यद् अग्निः प्राजापत्यो ऽश्वः
यद् अश्वं पुरस्तान्नयति
स्वम् एव चक्षुः पश्यन्प्रजापतिर् अनूदेति
वज्री वा एषः
यद् अश्वः
यद् अश्वं पुरस्तान्नयति
जातान् एव भ्रातृव्यान्प्रणुदते
पुनर् आवर्तयति
eṣa vai prajāpatiḥ
yad agniḥ prājāpatyo 'śvaḥ
yad aśvaṃ purastānnayati
svam eva cakṣuḥ paśyanprajāpatir anūdeti
vajrī vā eṣaḥ
yad aśvaḥ
yad aśvaṃ purastānnayati
jātān eva bhrātṛvyānpraṇudate
punar āvartayati
- 6
जनिष्यमाणान् एव प्रतिनुदते
न्य् आहवनीयो गार्हपत्यम् अकामयत
नि गार्हपत्य आहवनीयम्
तौ विभाजं नाशक्नोत्
सो ऽश्वः पूर्ववाड्भूत्वा
प्राञ्चं पूर्वम् उदवहत्
तत्पूर्ववाहः पूर्ववाट्त्वम्
यद् अश्वं पुरस्तान्नयति
विभक्तिर् एवैनयोः सा
अथो नानावीर्याव् एवैनौ कुरुते
janiṣyamāṇān eva pratinudate
ny āhavanīyo gārhapatyam akāmayata
ni gārhapatya āhavanīyam
tau vibhājaṃ nāśaknot
so 'śvaḥ pūrvavāḍbhūtvā
prāñcaṃ pūrvam udavahat
tatpūrvavāhaḥ pūrvavāṭtvam
yad aśvaṃ purastānnayati
vibhaktir evainayoḥ sā
atho nānāvīryāv evainau kurute
- 7
यद् उपर्युपरि शिरो हरेत्
प्राणान्विच्छिन्द्यात्
अधोऽधः शिरो हरति
प्राणानां गोपीथाय
इयत्य् अग्रे हरति
अथेयत्य् अथेयति
त्रय इमे लोकाः
एष्व् एवैनं लोकेषु प्रतिष्ठितम् आधत्ते
प्रजापतिर् अग्निम् असृजत
सो ऽबिभेत्प्र मा धक्ष्यतीति
yad uparyupari śiro haret
prāṇānvicchindyāt
adho'dhaḥ śiro harati
prāṇānāṃ gopīthāya
iyaty agre harati
atheyaty atheyati
traya ime lokāḥ
eṣv evainaṃ lokeṣu pratiṣṭhitam ādhatte
prajāpatir agnim asṛjata
so 'bibhetpra mā dhakṣyatīti
- 8
तस्य त्रेधा महिमानं व्यौहत्
शान्त्या अप्रदाहाय
यत्त्रेधाग्निर् आधीयते
महिमानम् एवास्य तद्व्यूहति
शान्त्या अप्रदाहाय
पुनर् आवर्तयति
महिमानम् एवास्य संदधाति
पशुर्वा एषः
यद् अश्वः
एष रुद्रः
tasya tredhā mahimānaṃ vyauhat
śāntyā apradāhāya
yattredhāgnir ādhīyate
mahimānam evāsya tadvyūhati
śāntyā apradāhāya
punar āvartayati
mahimānam evāsya saṃdadhāti
paśurvā eṣaḥ
yad aśvaḥ
eṣa rudraḥ
- 9
यद् अग्निः
यद् अश्वस्य पदे ऽग्निम् आदध्यात्
रुद्राय पशून् अपिदध्यात्
अपशुर्यजमानः स्यात्
यन्नाक्रमयेत्
अनवरुद्धा अस्य पशवः स्युः
पार्श्वत आक्रमयेत्
यथाहितस्याग्नेर् अङ्गारा अभ्यववर्तेरन्
अवरुद्धा अस्य पशवो भवन्ति
न रुद्रायापिदधाति
yad agniḥ
yad aśvasya pade 'gnim ādadhyāt
rudrāya paśūn apidadhyāt
apaśuryajamānaḥ syāt
yannākramayet
anavaruddhā asya paśavaḥ syuḥ
pārśvata ākramayet
yathāhitasyāgner aṅgārā abhyavavarteran
avaruddhā asya paśavo bhavanti
na rudrāyāpidadhāti
- 10
त्रीणि हवींषि निर्वपति
विराज एव विक्रान्तं यजमानो ऽनु विक्रमते
अग्नये पवमानाय
अग्नये पावकाय
अग्नये शुचये
यद् अग्नये पवमानाय निर्वपति
पुनात्य् एवैनम्
यद् अग्नये पावकाय
पूत एवास्मिन्न् अन्नाद्यं दधाति
यद् अग्नये शुचये
ब्रह्मवर्चसम् एवास्मिन्न् उपरिष्टाद्दधाति
trīṇi havīṃṣi nirvapati
virāja eva vikrāntaṃ yajamāno 'nu vikramate
agnaye pavamānāya
agnaye pāvakāya
agnaye śucaye
yad agnaye pavamānāya nirvapati
punāty evainam
yad agnaye pāvakāya
pūta evāsminn annādyaṃ dadhāti
yad agnaye śucaye
brahmavarcasam evāsminn upariṣṭāddadhāti

