12 shlokas
- 1
हरिश्चन्द्रो ह वैधस ऐक्ष्वाको राजापुत्र आस
तस्य ह शतं जाया बभूवुः
तासु ह पुत्रं न लेभे
तस्य ह पर्वतनारदौ गृह ऊषतुः
स ह नारदं पप्रच्छ
hariścandro ha vaidhasa aikṣvāko rājāputra āsa
tasya ha śataṃ jāyā babhūvuḥ
tāsu ha putraṃ na lebhe
tasya ha parvatanāradau gṛha ūṣatuḥ
sa ha nāradaṃ papraccha
- 2
यन्न्व् इमं पुत्रम् इच्छन्ति ये च जानन्ति ये च न
किं स्वित्पुत्रेण विन्दते तन्नः प्रब्रूहि नारद
इति
स एकया पृष्टो दशभिः प्रत्युवाच
yannv imaṃ putram icchanti ye ca jānanti ye ca na
kiṃ svitputreṇa vindate tannaḥ prabrūhi nārada
iti
sa ekayā pṛṣṭo daśabhiḥ pratyuvāca
- 3
ऋणम् अस्मिन्संनयत्य् अमृतत्वं च विन्दते
पिता पुत्रस्य जातस्य पश्येच्चेत्जीवतो मुखम्
ṛṇam asminsaṃnayaty amṛtatvaṃ ca vindate
pitā putrasya jātasya paśyeccetjīvato mukham
- 4
यावन्तः पृथिव्यां भोगा यावन्तो जातवेदसि
यावन्तो ऽप्सु प्राणिनां भूयान्पुत्रे पितुस्ततः
yāvantaḥ pṛthivyāṃ bhogā yāvanto jātavedasi
yāvanto 'psu prāṇināṃ bhūyānputre pitustataḥ
- 5
शश्वत्पुत्रेण पितरो ऽत्यायन्बहुलं तमः
आत्मा हि जज्ञ आत्मनः स इरावत्य् अतितारिणी
śaśvatputreṇa pitaro 'tyāyanbahulaṃ tamaḥ
ātmā hi jajña ātmanaḥ sa irāvaty atitāriṇī
- 6
किं नु मलम्किम् अजिनम्किम् उ श्मश्रूणि किं तपः
पुत्रं ब्रह्माण इच्छध्वं स वै लोको ऽवदावदः
kiṃ nu malamkim ajinamkim u śmaśrūṇi kiṃ tapaḥ
putraṃ brahmāṇa icchadhvaṃ sa vai loko 'vadāvadaḥ
- 7
अन्नं ह प्राणः शरणं ह वासो रूपं हिरण्यं पशवो विवाहाः
सखा च जाया कृपणं ह दुहिता ज्योतिर्ह पुत्रः परमे व्योमन्
annaṃ ha prāṇaḥ śaraṇaṃ ha vāso rūpaṃ hiraṇyaṃ paśavo vivāhāḥ
sakhā ca jāyā kṛpaṇaṃ ha duhitā jyotirha putraḥ parame vyoman
- 8
पतिर्जायां प्रविशति गर्भो भूत्वाथ मातरम्
तस्यां पुनर्णवो भूत्वा दशमे मासि जायते
patirjāyāṃ praviśati garbho bhūtvātha mātaram
tasyāṃ punarṇavo bhūtvā daśame māsi jāyate
- 9
तज्जाया जाया भवति यद् अस्यां जायते पुनः
आभूतिर् एषाभूतिर्बीजम् एतन्निधीयते
tajjāyā jāyā bhavati yad asyāṃ jāyate punaḥ
ābhūtir eṣābhūtirbījam etannidhīyate
- 10
देवाश्चैतामृषयश्च तेजः समभरन्महत्
देवा मनुष्यान् अब्रुवन्न् एषा वो जननी पुनः
devāścaitāmṛṣayaśca tejaḥ samabharanmahat
devā manuṣyān abruvann eṣā vo jananī punaḥ
- 11
एष पन्था विततो देवयानो येनाक्रमन्ते पुत्रिणो ये विशोकाः
तं पश्यन्ति पशवो वयांसि तस्मात्ते मात्रापि मिथुनं चरन्ति
eṣa panthā vitato devayāno yenākramante putriṇo ye viśokāḥ
taṃ paśyanti paśavo vayāṃsi tasmātte mātrāpi mithunaṃ caranti
- 12
नापुत्रस्य लोको ऽस्तीति तत्सर्वे पशवो विदुः
तस्मात्तु पुत्रो मातरं स्वसारं चाधिरोहति
nāputrasya loko 'stīti tatsarve paśavo viduḥ
tasmāttu putro mātaraṃ svasāraṃ cādhirohati

