Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 17 2.17.24

2.17.24

अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनगतो नृपः

सभार्यः स्वर्गम् अगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः

जरासंधो ऽपि नृपतिर्यथोक्तं कौशिकेन तत्

वरप्रदानम् अखिलं प्राप्य राज्यम् अपालयत्

निहते वासुदेवेन तदा कंसे महीपतौ

जातो वै वैरनिर्बन्धः कृष्णेन सह तस्य वै

भ्रामयित्वा शतगुणम् एकोनं येन भारत

गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात्

तिष्ठतो मथुरायां वै कृष्णस्याद्भुतकर्मणः

एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा

दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग्गदा चैव निवेदिता

गदावसानं तत्ख्यातं मथुरायां समीपतः

Transliteration

atha dīrghasya kālasya tapovanagato nṛpaḥ

sabhāryaḥ svargam agamattapastaptvā bṛhadrathaḥ

jarāsaṃdho 'pi nṛpatiryathoktaṃ kauśikena tat

varapradānam akhilaṃ prāpya rājyam apālayat

nihate vāsudevena tadā kaṃse mahīpatau

jāto vai vairanirbandhaḥ kṛṣṇena saha tasya vai

bhrāmayitvā śataguṇam ekonaṃ yena bhārata

gadā kṣiptā balavatā māgadhena girivrajāt

tiṣṭhato mathurāyāṃ vai kṛṣṇasyādbhutakarmaṇaḥ

ekonayojanaśate sā papāta gadā śubhā

dṛṣṭvā pauraistadā samyaggadā caiva niveditā

gadāvasānaṃ tatkhyātaṃ mathurāyāṃ samīpataḥ

By System Admin

Translation

Draft in progress