Mahabharat · Adhyaya 17 2.17.24
2.17.24अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनगतो नृपः
सभार्यः स्वर्गम् अगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः
जरासंधो ऽपि नृपतिर्यथोक्तं कौशिकेन तत्
वरप्रदानम् अखिलं प्राप्य राज्यम् अपालयत्
निहते वासुदेवेन तदा कंसे महीपतौ
जातो वै वैरनिर्बन्धः कृष्णेन सह तस्य वै
भ्रामयित्वा शतगुणम् एकोनं येन भारत
गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात्
तिष्ठतो मथुरायां वै कृष्णस्याद्भुतकर्मणः
एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा
दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग्गदा चैव निवेदिता
गदावसानं तत्ख्यातं मथुरायां समीपतः
Transliteration
atha dīrghasya kālasya tapovanagato nṛpaḥ
sabhāryaḥ svargam agamattapastaptvā bṛhadrathaḥ
jarāsaṃdho 'pi nṛpatiryathoktaṃ kauśikena tat
varapradānam akhilaṃ prāpya rājyam apālayat
nihate vāsudevena tadā kaṃse mahīpatau
jāto vai vairanirbandhaḥ kṛṣṇena saha tasya vai
bhrāmayitvā śataguṇam ekonaṃ yena bhārata
gadā kṣiptā balavatā māgadhena girivrajāt
tiṣṭhato mathurāyāṃ vai kṛṣṇasyādbhutakarmaṇaḥ
ekonayojanaśate sā papāta gadā śubhā
dṛṣṭvā pauraistadā samyaggadā caiva niveditā
gadāvasānaṃ tatkhyātaṃ mathurāyāṃ samīpataḥ
By System Admin
Translation
Draft in progress