Mahabharat · Adhyaya 98 1.98.17
1.98.17स पुत्राञ्जनयामास गौतमादीन्महायशाः
ऋषेर् उतथ्यस्य तदा संतानकुलवृद्धये
धर्मात्मा च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः
गोधर्मं सौरभेयाच्च सो ऽधीत्य निखिलं मुनिः
प्रावर्तत तथा कर्तुं श्रद्धावांस्तम् अशङ्कया
ततो वितथमर्यादं तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमाः
क्रुद्धा मोहाभिभूतास्ते सर्वे तत्राश्रमौकसः
अहो ऽयं भिन्नमर्यादो नाश्रमे वस्तुम् अर्हति
तस्माद् एनं वयं सर्वे पापात्मानं त्यजामहे
इत्यन्योन्यं समाभाष्य ते दीर्घतमसं मुनिम्
पत्नी
भीष्मः
पत्नी
दीर्घतमाः
भीष्मः
पुत्रलाभाच्च सा पत्नी न तुतोष पतिं तदा
प्रद्विषन्तीं पतिर्भार्यां किं मां द्वेष्टीति चाब्रवीत्
पतिर्भार्यानुभरणाद्भर्ता चेति प्रकीर्त्यते
अहं त्वां भरणं कृत्वा जात्यन्धं ससुता सदा
नित्यकालं श्रमेणार्ता न भरेयं महातपः
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिः कोपसमन्वितः
प्रत्युवाच ततः पत्नीं प्रद्वेषीं ससुतां तदा
नीयतां क्षत्रियकुले धनार्थी त्वं भविष्यसि
त्वया दत्तं धनं विप्र नेच्छेयं दुःखकारकम्
यथेष्टं कुरु विप्रेन्द्र न भरेयं यथा पुरा
अद्य प्रभृति मर्यादा मया लोके प्रतिष्ठिता
एक एव पतिर्नार्या यावज्जीवं परायणम्
मृते जीवति वा तस्मिन्नापरं प्राप्नुयान्नरम्
अभिगम्य परं नारी पतिष्यति न संशयः
अपतीनां तु नारीणाम् अद्य प्रभृति पातकम्
यद्यस्ति चेद्धनं सर्वं वृथाभोगा भवन्तु ताः
अकीर्तिः परिवादश्च नित्यकालं भवन्तु वै
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणी भृशकोपिता
गङ्गाम् आनीयताम् एष पुत्रा इत्येवम् अब्रवीत्
Transliteration
sa putrāñjanayāmāsa gautamādīnmahāyaśāḥ
ṛṣer utathyasya tadā saṃtānakulavṛddhaye
dharmātmā ca mahātmā ca vedavedāṅgapāragaḥ
godharmaṃ saurabheyācca so 'dhītya nikhilaṃ muniḥ
prāvartata tathā kartuṃ śraddhāvāṃstam aśaṅkayā
tato vitathamaryādaṃ taṃ dṛṣṭvā munisattamāḥ
kruddhā mohābhibhūtāste sarve tatrāśramaukasaḥ
aho 'yaṃ bhinnamaryādo nāśrame vastum arhati
tasmād enaṃ vayaṃ sarve pāpātmānaṃ tyajāmahe
ityanyonyaṃ samābhāṣya te dīrghatamasaṃ munim
patnī
bhīṣmaḥ
patnī
dīrghatamāḥ
bhīṣmaḥ
putralābhācca sā patnī na tutoṣa patiṃ tadā
pradviṣantīṃ patirbhāryāṃ kiṃ māṃ dveṣṭīti cābravīt
patirbhāryānubharaṇādbhartā ceti prakīrtyate
ahaṃ tvāṃ bharaṇaṃ kṛtvā jātyandhaṃ sasutā sadā
nityakālaṃ śrameṇārtā na bhareyaṃ mahātapaḥ
tasyāstadvacanaṃ śrutvā ṛṣiḥ kopasamanvitaḥ
pratyuvāca tataḥ patnīṃ pradveṣīṃ sasutāṃ tadā
nīyatāṃ kṣatriyakule dhanārthī tvaṃ bhaviṣyasi
tvayā dattaṃ dhanaṃ vipra neccheyaṃ duḥkhakārakam
yatheṣṭaṃ kuru viprendra na bhareyaṃ yathā purā
adya prabhṛti maryādā mayā loke pratiṣṭhitā
eka eva patirnāryā yāvajjīvaṃ parāyaṇam
mṛte jīvati vā tasminnāparaṃ prāpnuyānnaram
abhigamya paraṃ nārī patiṣyati na saṃśayaḥ
apatīnāṃ tu nārīṇām adya prabhṛti pātakam
yadyasti ceddhanaṃ sarvaṃ vṛthābhogā bhavantu tāḥ
akīrtiḥ parivādaśca nityakālaṃ bhavantu vai
tasya tadvacanaṃ śrutvā brāhmaṇī bhṛśakopitā
gaṅgām ānīyatām eṣa putrā ityevam abravīt
By System Admin
Translation
Draft in progress