Mahabharat · Adhyaya 77 1.77.6
1.77.6गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत्
शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालंकारभूषिता
अशोकशाखाम् आलम्ब्य सुफुल्लैः स्तबकैर्वृताम्
आदर्शे मुखम् उद्वीक्ष्य भर्तृदर्शनलालसा
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदम् अब्रवीत्
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसम्
त्वन्नामानं कुरु क्षिप्रं प्रियसंदर्शनाद्धि माम्
एवम् उक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनर् अब्रवीत्
Transliteration
gate varṣasahasre tu śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī
dadarśa yauvanaṃ prāptā ṛtuṃ sā cānvacintayat
śuddhā snātā tu śarmiṣṭhā sarvālaṃkārabhūṣitā
aśokaśākhām ālambya suphullaiḥ stabakairvṛtām
ādarśe mukham udvīkṣya bhartṛdarśanalālasā
śokamohasamāviṣṭā vacanaṃ cedam abravīt
aśoka śokāpanuda śokopahatacetasam
tvannāmānaṃ kuru kṣipraṃ priyasaṃdarśanāddhi mām
evam uktavatī sā tu śarmiṣṭhā punar abravīt
By System Admin
Translation
Draft in progress