Mahabharat · Adhyaya 67 1.67.20
1.67.20विश्वास्य चैनां स प्रायाद् अब्रवीच्च पुनः पुनः
प्रेषयिष्ये तवार्थाय वाहिनीं चतुरङ्गिणीम्
त्रैविद्यवृद्धैः सहितां नानाराजजनैः सह
शिबिकासहस्रैः सहिता वनम् आयान्ति बान्धवाः
मूकाश्चैव किराताश्च कुब्जा वामनकैः सह
सहिता कञ्चुकिवरैर्वाहिनी सूतमागधैः
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्वनं च समुपैष्यति
तया त्वाम् आनयिष्यामि निवासं स्वं शुचिस्मिते
वैशंपायनः
अन्यथा त्वां न नेष्यामि स्वनिवेशम् असत्कृताम्
सर्वमङ्गलसत्कारैर् अहं सत्यं ब्रवीमि ते
एवम् उक्त्वा स राजर्षिस्ताम् अनिन्दितगामिनीम्
परिष्वज्य च बाहुभ्यां स्मितपूर्वम् उदैक्षत
प्रदक्षिणीकृतां देवीं पुनस्तां परिषस्वजे
शकुन्तला साश्रुमुखी पपात नृपपादयोः
तां देवीं पुनर् उत्थाप्य मा शुचेति पुनः पुनः
शपेयं सुकृतेनैव प्रापयिष्ये नृपात्मजे
Transliteration
viśvāsya caināṃ sa prāyād abravīcca punaḥ punaḥ
preṣayiṣye tavārthāya vāhinīṃ caturaṅgiṇīm
traividyavṛddhaiḥ sahitāṃ nānārājajanaiḥ saha
śibikāsahasraiḥ sahitā vanam āyānti bāndhavāḥ
mūkāścaiva kirātāśca kubjā vāmanakaiḥ saha
sahitā kañcukivarairvāhinī sūtamāgadhaiḥ
śaṅkhadundubhinirghoṣairvanaṃ ca samupaiṣyati
tayā tvām ānayiṣyāmi nivāsaṃ svaṃ śucismite
vaiśaṃpāyanaḥ
anyathā tvāṃ na neṣyāmi svaniveśam asatkṛtām
sarvamaṅgalasatkārair ahaṃ satyaṃ bravīmi te
evam uktvā sa rājarṣistām aninditagāminīm
pariṣvajya ca bāhubhyāṃ smitapūrvam udaikṣata
pradakṣiṇīkṛtāṃ devīṃ punastāṃ pariṣasvaje
śakuntalā sāśrumukhī papāta nṛpapādayoḥ
tāṃ devīṃ punar utthāpya mā śuceti punaḥ punaḥ
śapeyaṃ sukṛtenaiva prāpayiṣye nṛpātmaje
By System Admin
Translation
Draft in progress