Mahabharat · Adhyaya 53 1.53.22
1.53.22जरत्कारोर्जरत्कार्वां समुत्पन्नो महायशाः
गुणवान्वै महातेजाः कार्यकर्ता महायशाः
आस्तीकः सत्यसंधो मां पन्नगेभ्यो ऽभिरक्षतु
आस्तीकेनोरगैः सार्धं यः पुरा समयः कृतः
सूत उवाच
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुम् अर्हथ
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष
जनमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर
आस्तीकवचनं स्मृत्वा यः सर्पो न निवर्तते
शतधा भिद्यते मूर्ध्नि शिंशवृक्षफलं यथा
स एवम् उक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः
सम्प्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा
ततो मनो गमनायाथ दध्रे
Transliteration
jaratkārorjaratkārvāṃ samutpanno mahāyaśāḥ
guṇavānvai mahātejāḥ kāryakartā mahāyaśāḥ
āstīkaḥ satyasaṃdho māṃ pannagebhyo 'bhirakṣatu
āstīkenoragaiḥ sārdhaṃ yaḥ purā samayaḥ kṛtaḥ
sūta uvāca
taṃ smarantaṃ mahābhāgā na māṃ hiṃsitum arhatha
sarpāpasarpa bhadraṃ te gaccha sarpa mahāviṣa
janamejayasya yajñānte āstīkavacanaṃ smara
āstīkavacanaṃ smṛtvā yaḥ sarpo na nivartate
śatadhā bhidyate mūrdhni śiṃśavṛkṣaphalaṃ yathā
sa evam uktastu tadā dvijendraḥ
samāgataistairbhujagendramukhyaiḥ
samprāpya prītiṃ vipulāṃ mahātmā
tato mano gamanāyātha dadhre
By System Admin
Translation
Draft in progress