Mahabharat · Adhyaya 25 1.25.7
1.25.7ततो ऽपश्यत्स पितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः
यथान्यायम् अमेयात्मा तं चोवाच महान् ऋषिः
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु
समुत्पत्याभिविश्रान्तः पितरं च समेत्य सः
ववन्दे पततां श्रेष्ठो ब्रह्म ब्रह्मविदां प्रभुम्
पृष्टश्च पित्रा बलवान्वैनतेयः प्रतापवान्
क्व गन्तासीति वेगेन मम त्वं वक्तुम् अर्हसि
गरुड उवाच
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम्
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोमम् आहर्तुम् उद्यतः
मातुर्दास्यविमोक्षार्थम् आहरिष्ये तम् अद्य वै
Transliteration
tato 'paśyatsa pitaraṃ pṛṣṭaścākhyātavānpituḥ
yathānyāyam ameyātmā taṃ covāca mahān ṛṣiḥ
kaccidvaḥ kuśalaṃ nityaṃ bhojane bahulaṃ suta
kaccicca mānuṣe loke tavānnaṃ vidyate bahu
samutpatyābhiviśrāntaḥ pitaraṃ ca sametya saḥ
vavande patatāṃ śreṣṭho brahma brahmavidāṃ prabhum
pṛṣṭaśca pitrā balavānvainateyaḥ pratāpavān
kva gantāsīti vegena mama tvaṃ vaktum arhasi
garuḍa uvāca
mātā me kuśalā śaśvattathā bhrātā tathā hyaham
na hi me kuśalaṃ tāta bhojane bahule sadā
ahaṃ hi sarpaiḥ prahitaḥ somam āhartum udyataḥ
māturdāsyavimokṣārtham āhariṣye tam adya vai
By System Admin
Translation
Draft in progress