Mahabharat · Adhyaya 216 1.216.25
1.216.25वरुणश्च ददौ तस्मै गदाम् अशनिनिःस्वनाम्
दैत्यान्तकरणीं घोरां नाम्ना कौमोदकीं हरेः
तदाग्नेर् अनुमोदाय सखा सख्युः प्रियंकरः
उवाच पार्थं वार्ष्णेयः प्रीयमाणो धनंजयम्
अजितस्त्वम् अजेयश्च जेता त्वम् असि पाण्डव
अजितः फाल्गुनेत्युक्त्वा रश्मीन् आदाय वीर्यवान्
जितम् इत्येव बीभत्सुं प्रत्युवाच जनार्दनः
प्रदक्षिणं परिक्रम्य करेण रथम् अस्पृशत्
प्रीयमाणो रथे तस्मिन्न् अभवत्कृष्णसारथिः
पावकाय नमस्कृत्य ववन्दे गाण्डिवं धनुः
रथम् आस्थाय बीभत्सुश्चक्रे ऽधिज्यं महद्धनुः
मौर्वी कृष्णस्य बाहुभ्यां विसृजद्भृशदारुणम्
कूजन्ती सापतत्तूर्णं सिंहीव मृगगृद्धिनी
Transliteration
varuṇaśca dadau tasmai gadām aśaniniḥsvanām
daityāntakaraṇīṃ ghorāṃ nāmnā kaumodakīṃ hareḥ
tadāgner anumodāya sakhā sakhyuḥ priyaṃkaraḥ
uvāca pārthaṃ vārṣṇeyaḥ prīyamāṇo dhanaṃjayam
ajitastvam ajeyaśca jetā tvam asi pāṇḍava
ajitaḥ phālgunetyuktvā raśmīn ādāya vīryavān
jitam ityeva bībhatsuṃ pratyuvāca janārdanaḥ
pradakṣiṇaṃ parikramya kareṇa ratham aspṛśat
prīyamāṇo rathe tasminn abhavatkṛṣṇasārathiḥ
pāvakāya namaskṛtya vavande gāṇḍivaṃ dhanuḥ
ratham āsthāya bībhatsuścakre 'dhijyaṃ mahaddhanuḥ
maurvī kṛṣṇasya bāhubhyāṃ visṛjadbhṛśadāruṇam
kūjantī sāpatattūrṇaṃ siṃhīva mṛgagṛddhinī
By System Admin
Translation
Draft in progress