Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 213 1.213.12

1.213.12

तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा चक्रुर्जनाधिप

वैशंपायनः

उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं संनाद्य यादवाः

अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसंनादनं महत्

कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्राम् अभ्यभाषत

आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः

त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः

प्रमत्तान् अशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान्

वामिनो वाशिनादींस्तु करिष्यामि शरोत्तमैः

उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम्

एवम् उक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः

निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता

एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा

सुभद्रा नु कलिर्जाता वृष्णीनां निधनाय च

एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते जनवादं जनाः प्रभो

मम शोकं विवर्धन्ति तस्मात्पापं न चिन्तय

परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम्

एवम् उक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा

गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः

स्मितपूर्वं तदाभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा

उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति सो ऽब्रवीत्

ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना

चोदयामास जवनाञ्शीघ्रम् अश्वान्कृतत्वरा

ततस्तु कृतसंनाहा वृष्णिवीराः समाहिताः

प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः

राजमार्गम् अनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्

प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च

अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः

केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः

अतीत्य शैलं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः

अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः

श्रुत्वा दूरं गतं पार्थं न्यवर्तन्त नराधिपाः

पुरोद्यानान्यतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम्

सानुं मुञ्जावतं चैव वनान्युपवनानि च

पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च

प्राप्य धेनुमतीतीर्थम् अश्वरोधसरः प्रति

प्रेक्ष्यावर्तं ततः शैलम् अर्बुदं च नगोत्तमम्

आराच्छृङ्गम् उपस्थाय तीर्त्वा कारवतीं नदीम्

प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधान् अभ्यतीत्य च

देवापृथुपुरं पश्यन्सर्वतः सुसमाहितः

तम् अतीत्य महाबाहुर्देवारण्यम् अपश्यत

पूजयामासुर् आयान्तं देवारण्यमहर्षयः

स वनानि नदीः शैलान्गिरिप्रस्रवणानि च

अतीत्य च तथा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा

कौरवं विषयं प्राप्य विशङ्कः समपद्यत

सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयम् इवाशयम्

दूराद् उपवनोपेतां दाशार्हप्रतिमां पुरीम्

क्रोशमात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठः पार्थस्य शोभनः

तत्राभीयात्स बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया

ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनम् अब्रवीत्

गोपालिकानां वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम्

कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम

दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मया गताम्

अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत्

यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम्

तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत

एवम् एतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे

सुभद्राया वचः श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः

गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यम् अब्रवीत्

तरुण्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः

आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह संगताः

इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम्

एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैर् आनीता व्रजयोषितः

ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिर् अनिन्दिताम्

निवृत्तश्चार्जुनस्तत्र विवाहं कृतवांस्ततः

Transliteration

tacchrutvā vāsudevasya tathā cakrurjanādhipa

vaiśaṃpāyanaḥ

udyogaṃ kṛtavantaste bherīṃ saṃnādya yādavāḥ

arjunastu tadā śrutvā bherīsaṃnādanaṃ mahat

kaunteyastvaramāṇastu subhadrām abhyabhāṣata

āyānti vṛṣṇayaḥ sarve sasuhṛjjanabāndhavāḥ

tvadarthaṃ yoddhukāmāste madaraktāntalocanāḥ

pramattān aśucīnmūḍhānsurāmattānnarādhamān

vāmino vāśinādīṃstu kariṣyāmi śarottamaiḥ

utāho vā madonmattānnayiṣyāmi yamakṣayam

evam uktvā priyāṃ pārtho nyavartata mahābalaḥ

nivartamānaṃ dṛṣṭvaiva subhadrā trastatāṃ gatā

evaṃ mā vada pārtheti pādayoḥ patitā tadā

subhadrā nu kalirjātā vṛṣṇīnāṃ nidhanāya ca

evaṃ bruvantaḥ paurāste janavādaṃ janāḥ prabho

mama śokaṃ vivardhanti tasmātpāpaṃ na cintaya

parivādabhayānmuktā tvatprasādādbhavāmyaham

evam uktastataḥ pārthaḥ priyayā bhadrayā tadā

gamanāya matiṃ cakre pārthaḥ satyaparākramaḥ

smitapūrvaṃ tadābhāṣya pariṣvajya priyāṃ tadā

utthāpya ca punaḥ pārtho yāhi yāhīti so 'bravīt

tataḥ subhadrā tvaritā raśmīnsaṃgṛhya pāṇinā

codayāmāsa javanāñśīghram aśvānkṛtatvarā

tatastu kṛtasaṃnāhā vṛṣṇivīrāḥ samāhitāḥ

pratyānayārthaṃ pārthasya javanaisturagottamaiḥ

rājamārgam anuprāptā dṛṣṭvā pārthasya vikramam

prāsādapaṅktistambheṣu vedikāsu dhvajeṣu ca

arjunasya śarāndṛṣṭvā vismayaṃ paramaṃ gatāḥ

keśavasya vacastathyaṃ manyamānāstu yādavāḥ

atītya śailaṃ raivatakaṃ śrutvā tu vipṛthorvacaḥ

arjunena kṛtaṃ śrutvā gantukāmāstu vṛṣṇayaḥ

śrutvā dūraṃ gataṃ pārthaṃ nyavartanta narādhipāḥ

purodyānānyatikramya viśālaṃ ca girivrajam

sānuṃ muñjāvataṃ caiva vanānyupavanāni ca

puṇyeṣvānartarāṣṭreṣu vāpīpadmasarāṃsi ca

prāpya dhenumatītīrtham aśvarodhasaraḥ prati

prekṣyāvartaṃ tataḥ śailam arbudaṃ ca nagottamam

ārācchṛṅgam upasthāya tīrtvā kāravatīṃ nadīm

prāpya sālveyarāṣṭrāṇi niṣadhān abhyatītya ca

devāpṛthupuraṃ paśyansarvataḥ susamāhitaḥ

tam atītya mahābāhurdevāraṇyam apaśyata

pūjayāmāsur āyāntaṃ devāraṇyamaharṣayaḥ

sa vanāni nadīḥ śailāngiriprasravaṇāni ca

atītya ca tathā pārthaḥ subhadrāsārathistadā

kauravaṃ viṣayaṃ prāpya viśaṅkaḥ samapadyata

sodaryāṇāṃ mahābāhuḥ siṃhāśayam ivāśayam

dūrād upavanopetāṃ dāśārhapratimāṃ purīm

krośamātre purasyāsīdgoṣṭhaḥ pārthasya śobhanaḥ

tatrābhīyātsa bībhatsurniviṣṭo yadukanyayā

tataḥ subhadrāṃ satkṛtya pārtho vacanam abravīt

gopālikānāṃ veṣeṇa gaccha tvaṃ vṛjinaṃ puram

kāmavyāhāriṇī kṛṣṇā rocatāṃ te vaco mama

dṛṣṭvā tu paruṣaṃ brūyātsaha tatra mayā gatām

anyaveṣeṇa tu gatāṃ dṛṣṭvā sā tvāṃ priyaṃ vadet

yattu sā prathamaṃ brūyānna tasyāsti nivartanam

tasmānmānaṃ ca darpaṃ ca vyapanīya svayaṃ vraja

tasya tadvacanaṃ śrutvā subhadrā pratyabhāṣata

evam etatkariṣyāmi yathā tvaṃ pārtha bhāṣase

subhadrāyā vacaḥ śrutvā suprītaḥ pākaśāsaniḥ

gopālānsa samānīya tvarito vākyam abravīt

taruṇyaḥ santi yāvantyastāḥ sarvā vrajayoṣitaḥ

āgacchantu gamiṣyantyā bhadrayā saha saṃgatāḥ

indraprasthaṃ puravaraṃ kṛṣṇāṃ draṣṭuṃ yaśasvinīm

etacchrutvā tu gopālair ānītā vrajayoṣitaḥ

tatastābhiḥ parivṛtāṃ vrajastrībhir aninditām

nivṛttaścārjunastatra vivāhaṃ kṛtavāṃstataḥ

By System Admin

Translation

Draft in progress