Mahabharat · Adhyaya 213 1.213.12
1.213.12तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा चक्रुर्जनाधिप
वैशंपायनः
उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं संनाद्य यादवाः
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसंनादनं महत्
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्राम् अभ्यभाषत
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः
प्रमत्तान् अशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान्
वामिनो वाशिनादींस्तु करिष्यामि शरोत्तमैः
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम्
एवम् उक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा
सुभद्रा नु कलिर्जाता वृष्णीनां निधनाय च
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते जनवादं जनाः प्रभो
मम शोकं विवर्धन्ति तस्मात्पापं न चिन्तय
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम्
एवम् उक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः
स्मितपूर्वं तदाभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति सो ऽब्रवीत्
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना
चोदयामास जवनाञ्शीघ्रम् अश्वान्कृतत्वरा
ततस्तु कृतसंनाहा वृष्णिवीराः समाहिताः
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः
राजमार्गम् अनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः
अतीत्य शैलं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः
श्रुत्वा दूरं गतं पार्थं न्यवर्तन्त नराधिपाः
पुरोद्यानान्यतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम्
सानुं मुञ्जावतं चैव वनान्युपवनानि च
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च
प्राप्य धेनुमतीतीर्थम् अश्वरोधसरः प्रति
प्रेक्ष्यावर्तं ततः शैलम् अर्बुदं च नगोत्तमम्
आराच्छृङ्गम् उपस्थाय तीर्त्वा कारवतीं नदीम्
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधान् अभ्यतीत्य च
देवापृथुपुरं पश्यन्सर्वतः सुसमाहितः
तम् अतीत्य महाबाहुर्देवारण्यम् अपश्यत
पूजयामासुर् आयान्तं देवारण्यमहर्षयः
स वनानि नदीः शैलान्गिरिप्रस्रवणानि च
अतीत्य च तथा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा
कौरवं विषयं प्राप्य विशङ्कः समपद्यत
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयम् इवाशयम्
दूराद् उपवनोपेतां दाशार्हप्रतिमां पुरीम्
क्रोशमात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठः पार्थस्य शोभनः
तत्राभीयात्स बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनम् अब्रवीत्
गोपालिकानां वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम्
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मया गताम्
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत्
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम्
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत
एवम् एतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे
सुभद्राया वचः श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यम् अब्रवीत्
तरुण्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह संगताः
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम्
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैर् आनीता व्रजयोषितः
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिर् अनिन्दिताम्
निवृत्तश्चार्जुनस्तत्र विवाहं कृतवांस्ततः
Transliteration
tacchrutvā vāsudevasya tathā cakrurjanādhipa
vaiśaṃpāyanaḥ
udyogaṃ kṛtavantaste bherīṃ saṃnādya yādavāḥ
arjunastu tadā śrutvā bherīsaṃnādanaṃ mahat
kaunteyastvaramāṇastu subhadrām abhyabhāṣata
āyānti vṛṣṇayaḥ sarve sasuhṛjjanabāndhavāḥ
tvadarthaṃ yoddhukāmāste madaraktāntalocanāḥ
pramattān aśucīnmūḍhānsurāmattānnarādhamān
vāmino vāśinādīṃstu kariṣyāmi śarottamaiḥ
utāho vā madonmattānnayiṣyāmi yamakṣayam
evam uktvā priyāṃ pārtho nyavartata mahābalaḥ
nivartamānaṃ dṛṣṭvaiva subhadrā trastatāṃ gatā
evaṃ mā vada pārtheti pādayoḥ patitā tadā
subhadrā nu kalirjātā vṛṣṇīnāṃ nidhanāya ca
evaṃ bruvantaḥ paurāste janavādaṃ janāḥ prabho
mama śokaṃ vivardhanti tasmātpāpaṃ na cintaya
parivādabhayānmuktā tvatprasādādbhavāmyaham
evam uktastataḥ pārthaḥ priyayā bhadrayā tadā
gamanāya matiṃ cakre pārthaḥ satyaparākramaḥ
smitapūrvaṃ tadābhāṣya pariṣvajya priyāṃ tadā
utthāpya ca punaḥ pārtho yāhi yāhīti so 'bravīt
tataḥ subhadrā tvaritā raśmīnsaṃgṛhya pāṇinā
codayāmāsa javanāñśīghram aśvānkṛtatvarā
tatastu kṛtasaṃnāhā vṛṣṇivīrāḥ samāhitāḥ
pratyānayārthaṃ pārthasya javanaisturagottamaiḥ
rājamārgam anuprāptā dṛṣṭvā pārthasya vikramam
prāsādapaṅktistambheṣu vedikāsu dhvajeṣu ca
arjunasya śarāndṛṣṭvā vismayaṃ paramaṃ gatāḥ
keśavasya vacastathyaṃ manyamānāstu yādavāḥ
atītya śailaṃ raivatakaṃ śrutvā tu vipṛthorvacaḥ
arjunena kṛtaṃ śrutvā gantukāmāstu vṛṣṇayaḥ
śrutvā dūraṃ gataṃ pārthaṃ nyavartanta narādhipāḥ
purodyānānyatikramya viśālaṃ ca girivrajam
sānuṃ muñjāvataṃ caiva vanānyupavanāni ca
puṇyeṣvānartarāṣṭreṣu vāpīpadmasarāṃsi ca
prāpya dhenumatītīrtham aśvarodhasaraḥ prati
prekṣyāvartaṃ tataḥ śailam arbudaṃ ca nagottamam
ārācchṛṅgam upasthāya tīrtvā kāravatīṃ nadīm
prāpya sālveyarāṣṭrāṇi niṣadhān abhyatītya ca
devāpṛthupuraṃ paśyansarvataḥ susamāhitaḥ
tam atītya mahābāhurdevāraṇyam apaśyata
pūjayāmāsur āyāntaṃ devāraṇyamaharṣayaḥ
sa vanāni nadīḥ śailāngiriprasravaṇāni ca
atītya ca tathā pārthaḥ subhadrāsārathistadā
kauravaṃ viṣayaṃ prāpya viśaṅkaḥ samapadyata
sodaryāṇāṃ mahābāhuḥ siṃhāśayam ivāśayam
dūrād upavanopetāṃ dāśārhapratimāṃ purīm
krośamātre purasyāsīdgoṣṭhaḥ pārthasya śobhanaḥ
tatrābhīyātsa bībhatsurniviṣṭo yadukanyayā
tataḥ subhadrāṃ satkṛtya pārtho vacanam abravīt
gopālikānāṃ veṣeṇa gaccha tvaṃ vṛjinaṃ puram
kāmavyāhāriṇī kṛṣṇā rocatāṃ te vaco mama
dṛṣṭvā tu paruṣaṃ brūyātsaha tatra mayā gatām
anyaveṣeṇa tu gatāṃ dṛṣṭvā sā tvāṃ priyaṃ vadet
yattu sā prathamaṃ brūyānna tasyāsti nivartanam
tasmānmānaṃ ca darpaṃ ca vyapanīya svayaṃ vraja
tasya tadvacanaṃ śrutvā subhadrā pratyabhāṣata
evam etatkariṣyāmi yathā tvaṃ pārtha bhāṣase
subhadrāyā vacaḥ śrutvā suprītaḥ pākaśāsaniḥ
gopālānsa samānīya tvarito vākyam abravīt
taruṇyaḥ santi yāvantyastāḥ sarvā vrajayoṣitaḥ
āgacchantu gamiṣyantyā bhadrayā saha saṃgatāḥ
indraprasthaṃ puravaraṃ kṛṣṇāṃ draṣṭuṃ yaśasvinīm
etacchrutvā tu gopālair ānītā vrajayoṣitaḥ
tatastābhiḥ parivṛtāṃ vrajastrībhir aninditām
nivṛttaścārjunastatra vivāhaṃ kṛtavāṃstataḥ
By System Admin
Translation
Draft in progress