Mahabharat · Adhyaya 210 1.210.2
1.210.2समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च
तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासम् उपजग्मिवान्
सत्यभामा
श्रीभगवान्
वैशंपायनः
चिन्तयामास रात्रौ तु गदेन कथितां कथाम्
सुभद्रायाश्च माधुर्यं रूपसंपद्गुणानि च
प्राप्तुं तां चिन्तयामास क उपायो भवेद् इति
वेषवैकृतम् आपन्नः परिव्राजकरूपधृक्
कुकुरान्धकवृष्णीनाम् अज्ञातो वेषधारणात्
भ्रममाणश्चरन्भैक्षं परिव्राजकवेषवान्
येन केनाप्युपायेन प्रविश्य च गृहं महत्
दृष्ट्वा सुभद्रां कृष्णस्य भगिनीम् एकसुन्दरीम्
वासुदेवमतं ज्ञात्वा करिष्यामि हितं शुभम्
एवं विनिश्चयं कृत्वा दीक्षितस्तु तदाभवत्
त्रिदण्डी मुण्डितः कुण्डी अक्षमालाङ्गुलीयकः
योगभारं वहन्पार्थो वटवृक्षस्य कोटरम्
प्रविशन्न् एव बीभत्सुर्वृष्टिं वर्षति वासवे
चिन्तयामास देवेशं केशवं क्लेशनाशनम्
प्रणतार्तिहरं शंभुं मायारूपेण वञ्चकम्
केशवश्चिन्तितं ज्ञात्वा दिव्यज्ञानेन दृष्टवान्
शयानः शयने धन्ये सत्यभामासहायवान्
केशवः सहसा राजञ्जहास च ननन्द च
पुनः पुनः सत्यभामा चाब्रवीत्पुरुषोत्तमम्
भगवंश्चिन्तयाविष्टः शयने शयितः सुखम्
भवान्बहुप्रकारेण जहास च पुनः पुनः
श्रोतव्यं यदि वा कृष्ण प्रसादो यदि चेन्मयि
वक्तुम् अर्हसि लोकेश तच्छ्रोतुं कामये ह्यहम्
पितृष्वसायाः पुत्रो मे भीमसेनानुजो ऽर्जुनः
तीर्थयात्रां गतः पार्थः कारणात्समयात्तदा
तीर्थयात्रासमाप्तौ तु निवृत्तो निशि भारतः
सुभद्रां चिन्तयानस्तु तदर्थे चापि मां पुनः
चिन्तयन्न् एव तां भद्रां यतिरूपधरो ऽभवत्
यतिरूपप्रतिच्छन्नो द्वारकां प्राप्य माधवीम्
येन केनाप्युपायेन दृष्ट्वा तु वरवर्णिनीम्
वासुदेवमतं ज्ञात्वा प्रयतिष्ये मनोरथम्
एवं व्यवसितः पार्थो यतिलिङ्गेन पाण्डवः
छायायां वटवृक्षस्य वृष्टिं वर्षति वासवे
योगभारं वहन्न् एव मानसं दुःखम् आप्तवान्
ईदृशं मां विजानाति माधवो यदि मां स्मरन्
भ्रातरं तव पश्येति सत्यभामाम् अदर्शयत्
तत उत्थाय शयनात्प्रस्थितो मधुसूदनः
Transliteration
samudre paścime yāni tīrthānyāyatanāni ca
tāni sarvāṇi gatvā sa prabhāsam upajagmivān
satyabhāmā
śrībhagavān
vaiśaṃpāyanaḥ
cintayāmāsa rātrau tu gadena kathitāṃ kathām
subhadrāyāśca mādhuryaṃ rūpasaṃpadguṇāni ca
prāptuṃ tāṃ cintayāmāsa ka upāyo bhaved iti
veṣavaikṛtam āpannaḥ parivrājakarūpadhṛk
kukurāndhakavṛṣṇīnām ajñāto veṣadhāraṇāt
bhramamāṇaścaranbhaikṣaṃ parivrājakaveṣavān
yena kenāpyupāyena praviśya ca gṛhaṃ mahat
dṛṣṭvā subhadrāṃ kṛṣṇasya bhaginīm ekasundarīm
vāsudevamataṃ jñātvā kariṣyāmi hitaṃ śubham
evaṃ viniścayaṃ kṛtvā dīkṣitastu tadābhavat
tridaṇḍī muṇḍitaḥ kuṇḍī akṣamālāṅgulīyakaḥ
yogabhāraṃ vahanpārtho vaṭavṛkṣasya koṭaram
praviśann eva bībhatsurvṛṣṭiṃ varṣati vāsave
cintayāmāsa deveśaṃ keśavaṃ kleśanāśanam
praṇatārtiharaṃ śaṃbhuṃ māyārūpeṇa vañcakam
keśavaścintitaṃ jñātvā divyajñānena dṛṣṭavān
śayānaḥ śayane dhanye satyabhāmāsahāyavān
keśavaḥ sahasā rājañjahāsa ca nananda ca
punaḥ punaḥ satyabhāmā cābravītpuruṣottamam
bhagavaṃścintayāviṣṭaḥ śayane śayitaḥ sukham
bhavānbahuprakāreṇa jahāsa ca punaḥ punaḥ
śrotavyaṃ yadi vā kṛṣṇa prasādo yadi cenmayi
vaktum arhasi lokeśa tacchrotuṃ kāmaye hyaham
pitṛṣvasāyāḥ putro me bhīmasenānujo 'rjunaḥ
tīrthayātrāṃ gataḥ pārthaḥ kāraṇātsamayāttadā
tīrthayātrāsamāptau tu nivṛtto niśi bhārataḥ
subhadrāṃ cintayānastu tadarthe cāpi māṃ punaḥ
cintayann eva tāṃ bhadrāṃ yatirūpadharo 'bhavat
yatirūpapraticchanno dvārakāṃ prāpya mādhavīm
yena kenāpyupāyena dṛṣṭvā tu varavarṇinīm
vāsudevamataṃ jñātvā prayatiṣye manoratham
evaṃ vyavasitaḥ pārtho yatiliṅgena pāṇḍavaḥ
chāyāyāṃ vaṭavṛkṣasya vṛṣṭiṃ varṣati vāsave
yogabhāraṃ vahann eva mānasaṃ duḥkham āptavān
īdṛśaṃ māṃ vijānāti mādhavo yadi māṃ smaran
bhrātaraṃ tava paśyeti satyabhāmām adarśayat
tata utthāya śayanātprasthito madhusūdanaḥ
By System Admin
Translation
Draft in progress