Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 199 1.199.49

1.199.49

पञ्चभिस्तैर्महेष्वासैर् इन्द्रकल्पैः समन्वितम्

शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा

श्रीवासुदेवः

वैशंपायनः

कुन्ती

वैशंपायनः

ततस्तु विश्वकर्माणं पूजयित्वा विसृज्य च

द्वैपायनं च सम्पूज्य विसृज्य च नराधिप

वार्ष्णेयम् अब्रवीद्राजा गन्तुकामं कृतक्षणम्

तव प्रसादाद्वार्ष्णेय राज्यं प्राप्तं मयानघ

प्रसादाद् एव ते वीर शून्यं राष्ट्रं सुदुर्गमम्

तवैव तत्प्रसादेन राज्यस्थास्तु भवामहे

गतिस्त्वम् अन्तकाले च पाण्डवानां तु माधव

मातास्माकं पिता देवो न पाण्डुं विद्महे वयम्

ज्ञात्वा तु कृत्यं कर्तव्यं पाण्डवानां त्वयानघ

त्वत्प्रभावान्महाभाग राज्यं प्राप्तं स्वधर्मतः

पितृपैतामहं राज्यं कथं न स्यात्तव प्रभो

धार्तराष्ट्रा दुराचाराः किं करिष्यन्ति पाण्डवान्

यथेष्टं पालय महीं सदा धर्मधुरं वह

धर्मोपदेशः संक्षेपाद्ब्राह्मणान्भर कौरव

अद्यैव नारदः श्रीमान् आगमिष्यति सत्वरः

आदृत्य तस्य वाक्यानि शासनं कुरु तस्य वै

एवम् उक्त्वा ततः कुन्तीम् अभिवाद्य जनार्दनः

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गमिष्यामि नमो ऽस्तु ते

जातुषं गृहम् आसाद्य मया प्राप्तं च केशव

आर्येणापि तव ज्ञातं कुन्तिभोजेन चानघ

त्वया नाथेन गोविन्द दुःखं प्राप्तं महत्तरम्

किं पुनस्त्वम् अनाथानां दरिद्राणां विशेषतः

सर्वदुःखानि शाम्यन्ति तव संदर्शनान्मम

स्मरस्वैतान्महाप्राज्ञ तेन जीवन्ति पाण्डवाः

करिष्यामीति चामन्त्र्य अभिवाद्य पितृष्वसाम्

गमनाय मतिं चक्रे वासुदेवः सहानुगः

Transliteration

pañcabhistairmaheṣvāsair indrakalpaiḥ samanvitam

śuśubhe tatpuraśreṣṭhaṃ nāgairbhogavatī yathā

śrīvāsudevaḥ

vaiśaṃpāyanaḥ

kuntī

vaiśaṃpāyanaḥ

tatastu viśvakarmāṇaṃ pūjayitvā visṛjya ca

dvaipāyanaṃ ca sampūjya visṛjya ca narādhipa

vārṣṇeyam abravīdrājā gantukāmaṃ kṛtakṣaṇam

tava prasādādvārṣṇeya rājyaṃ prāptaṃ mayānagha

prasādād eva te vīra śūnyaṃ rāṣṭraṃ sudurgamam

tavaiva tatprasādena rājyasthāstu bhavāmahe

gatistvam antakāle ca pāṇḍavānāṃ tu mādhava

mātāsmākaṃ pitā devo na pāṇḍuṃ vidmahe vayam

jñātvā tu kṛtyaṃ kartavyaṃ pāṇḍavānāṃ tvayānagha

tvatprabhāvānmahābhāga rājyaṃ prāptaṃ svadharmataḥ

pitṛpaitāmahaṃ rājyaṃ kathaṃ na syāttava prabho

dhārtarāṣṭrā durācārāḥ kiṃ kariṣyanti pāṇḍavān

yatheṣṭaṃ pālaya mahīṃ sadā dharmadhuraṃ vaha

dharmopadeśaḥ saṃkṣepādbrāhmaṇānbhara kaurava

adyaiva nāradaḥ śrīmān āgamiṣyati satvaraḥ

ādṛtya tasya vākyāni śāsanaṃ kuru tasya vai

evam uktvā tataḥ kuntīm abhivādya janārdanaḥ

uvāca ślakṣṇayā vācā gamiṣyāmi namo 'stu te

jātuṣaṃ gṛham āsādya mayā prāptaṃ ca keśava

āryeṇāpi tava jñātaṃ kuntibhojena cānagha

tvayā nāthena govinda duḥkhaṃ prāptaṃ mahattaram

kiṃ punastvam anāthānāṃ daridrāṇāṃ viśeṣataḥ

sarvaduḥkhāni śāmyanti tava saṃdarśanānmama

smarasvaitānmahāprājña tena jīvanti pāṇḍavāḥ

kariṣyāmīti cāmantrya abhivādya pitṛṣvasām

gamanāya matiṃ cakre vāsudevaḥ sahānugaḥ

By System Admin

Translation

Draft in progress