Mahabharat · Adhyaya 192 1.192.12
1.192.12दैवं तु परमं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम्
धिग् अस्मत्पौरुषं तात यद्धरन्तीह पाण्डवाः
बद्ध्वा चक्षूंषि नः पार्था राज्ञां च द्रुपदात्मजाम्
उद्वाह्य राज्ञां तैर्न्यस्तं पादं वामं पृथासुतैः
विमुक्ताः कथम् एतेन जतुवेश्महविर्भुजा
अस्माकं पौरुषं सत्त्वं बुद्धिश्चापि गता कुतः
वयं हता मातुलाद्य विश्वस्य च पुरोचनम्
अदग्ध्वा पाण्डवान्दग्ध्वा स्वयं दग्धो हुताशने
मत्तो मातुल मन्ये ऽहं पाण्डवा बुद्धिमत्तराः
तेषां नास्ति भयं मृत्योर्मुक्तानां जतुवेश्मनः
Transliteration
daivaṃ tu paramaṃ manye pauruṣaṃ tu nirarthakam
dhig asmatpauruṣaṃ tāta yaddharantīha pāṇḍavāḥ
baddhvā cakṣūṃṣi naḥ pārthā rājñāṃ ca drupadātmajām
udvāhya rājñāṃ tairnyastaṃ pādaṃ vāmaṃ pṛthāsutaiḥ
vimuktāḥ katham etena jatuveśmahavirbhujā
asmākaṃ pauruṣaṃ sattvaṃ buddhiścāpi gatā kutaḥ
vayaṃ hatā mātulādya viśvasya ca purocanam
adagdhvā pāṇḍavāndagdhvā svayaṃ dagdho hutāśane
matto mātula manye 'haṃ pāṇḍavā buddhimattarāḥ
teṣāṃ nāsti bhayaṃ mṛtyormuktānāṃ jatuveśmanaḥ
By System Admin
Translation
Draft in progress