Mahabharat · Adhyaya 146 1.146.36
1.146.36वैशंपायन उवाच
एवम् उक्तस्तया भर्ता तां समालिङ्ग्य भारत
मुमोच बाष्पं शनकैः सभार्यो भृशदुःखितः
ततो ऽनन्तरम् एवास्य दुहिता वक्तुम् उद्यता
मैवं वद सुकल्याणि तिष्ठ गेहे सुमध्यमे
न स्वां भार्यां त्यजेत्प्राज्ञः पुत्रान्वापि कदाचन
विशेषतः स्त्रियं रक्षेत्पुरुषो बुद्धिमान् इह
त्यक्त्वा तु पुरुषो जीवेन्न हातव्यान् इमान्सदा
न वेत्ति धर्मम् अर्थं च कामं मोक्षं च तत्त्वतः
Transliteration
vaiśaṃpāyana uvāca
evam uktastayā bhartā tāṃ samāliṅgya bhārata
mumoca bāṣpaṃ śanakaiḥ sabhāryo bhṛśaduḥkhitaḥ
tato 'nantaram evāsya duhitā vaktum udyatā
maivaṃ vada sukalyāṇi tiṣṭha gehe sumadhyame
na svāṃ bhāryāṃ tyajetprājñaḥ putrānvāpi kadācana
viśeṣataḥ striyaṃ rakṣetpuruṣo buddhimān iha
tyaktvā tu puruṣo jīvenna hātavyān imānsadā
na vetti dharmam arthaṃ ca kāmaṃ mokṣaṃ ca tattvataḥ
By System Admin
Translation
Draft in progress