Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 107 1.107.37

1.107.37

एवं पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः

महारथानां वीराणां कन्या चैकाथ दुःशला

युयुत्सुश्च महातेजा वैश्यापुत्रः प्रतापवान्

धृतराष्ट्रस्य राजेन्द्र यथा ते कथितं मया

जनमेजय उवाच

वैशंपायन उवाच

व्यास उवाच

वैशंपायन उवाच

धृतराष्ट्रस्य पुत्राणाम् आदितः कथितं त्वया

ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता

वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका

गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ

उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा

कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां जातां ब्रवीषि मे

यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा

न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन

कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे

यथार्हम् इह विप्रर्षे परं मे ऽत्र कुतूहलम्

साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते

तां मांसपेशीं भगवान्स्वयम् एव महातपाः

शीताभिर् अद्भिर् आसिच्य भागं भागम् अकल्पयत्

यो यथा कल्पितो भागस्तं तं धात्र्या तदा नृप

घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा

एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता

दुहितृस्नेहसंयोगम् अनुध्याय वराङ्गना

मनसाचिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम

भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः

ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि

एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी

ततो दौहित्रजाल्लोकाद् अबाह्यो ऽसौ पतिर्मम

अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत्

यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका

कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता

यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाप्यथवा हुतम्

गुरवस्तोषिता वापि तथास्तु दुहिता मम

एतस्मिन्न् एव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम्

विभज्य तां तदा पेशीं भगवान् ऋषिसत्तमः

गणयित्वा शतं पूर्णम् अंशानाम् आह सौबलीम्

पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वाग् उदाहृता

दैवयोगाद् अयं भाग एकः शिष्टः शतात्परः

एषा ते सुभगे कन्या भविष्यति यथेप्सिता

ततो ऽन्यं घृतकुम्भं तु समानाय्य महातपाः

तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः

एतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत

ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि ते ऽनघ

Transliteration

evaṃ putraśataṃ jajñe dhṛtarāṣṭrasya dhīmataḥ

mahārathānāṃ vīrāṇāṃ kanyā caikātha duḥśalā

yuyutsuśca mahātejā vaiśyāputraḥ pratāpavān

dhṛtarāṣṭrasya rājendra yathā te kathitaṃ mayā

janamejaya uvāca

vaiśaṃpāyana uvāca

vyāsa uvāca

vaiśaṃpāyana uvāca

dhṛtarāṣṭrasya putrāṇām āditaḥ kathitaṃ tvayā

ṛṣeḥ prasādāttu śataṃ na ca kanyā prakīrtitā

vaiśyāputro yuyutsuśca kanyā caikā śatādhikā

gāndhārarājaduhitā śataputreti cānagha

uktā maharṣiṇā tena vyāsenāmitatejasā

kathaṃ tvidānīṃ bhagavankanyāṃ jātāṃ bravīṣi me

yadi bhāgaśataṃ peśī kṛtā tena maharṣiṇā

na prajāsyati cedbhūyaḥ saubaleyī kathaṃcana

kathaṃ tu saṃbhavastasyā duḥśalāyā vadasva me

yathārham iha viprarṣe paraṃ me 'tra kutūhalam

sādhvayaṃ praśna uddiṣṭaḥ pāṇḍaveya bravīmi te

tāṃ māṃsapeśīṃ bhagavānsvayam eva mahātapāḥ

śītābhir adbhir āsicya bhāgaṃ bhāgam akalpayat

yo yathā kalpito bhāgastaṃ taṃ dhātryā tadā nṛpa

ghṛtapūrṇeṣu kuṇḍeṣu ekaikaṃ prākṣipattadā

etasminnantare sādhvī gāndhārī sudṛḍhavratā

duhitṛsnehasaṃyogam anudhyāya varāṅganā

manasācintayaddevī etatputraśataṃ mama

bhaviṣyati na saṃdeho na bravītyanyathā muniḥ

mameyaṃ paramā tuṣṭirduhitā me bhavedyadi

ekā śatādhikā bālā bhaviṣyati kanīyasī

tato dauhitrajāllokād abāhyo 'sau patirmama

adhikā kila nārīṇāṃ prītirjāmātṛjā bhavet

yadi nāma mamāpi syādduhitaikā śatādhikā

kṛtakṛtyā bhaveyaṃ vai putradauhitrasaṃvṛtā

yadi satyaṃ tapastaptaṃ dattaṃ vāpyathavā hutam

guravastoṣitā vāpi tathāstu duhitā mama

etasminn eva kāle tu kṛṣṇadvaipāyanaḥ svayam

vibhajya tāṃ tadā peśīṃ bhagavān ṛṣisattamaḥ

gaṇayitvā śataṃ pūrṇam aṃśānām āha saubalīm

pūrṇaṃ putraśataṃ tvetanna mithyā vāg udāhṛtā

daivayogād ayaṃ bhāga ekaḥ śiṣṭaḥ śatātparaḥ

eṣā te subhage kanyā bhaviṣyati yathepsitā

tato 'nyaṃ ghṛtakumbhaṃ tu samānāyya mahātapāḥ

taṃ cāpi prākṣipattatra kanyābhāgaṃ tapodhanaḥ

etatte kathitaṃ rājanduḥśalājanma bhārata

brūhi rājendra kiṃ bhūyo vartayiṣyāmi te 'nagha

By System Admin

Translation

Draft in progress