Mahabharat · Adhyaya 104 1.104.9
1.104.9सा ददर्श तम् आयान्तं भास्करं लोकभावनम्
विस्मिता चानवद्याङ्गी दृष्ट्वा तन्महद् अद्भुतम्
कुन्त्युवाच
सूर्य उवाच
वैशंपायन उवाच
तां समासाद्य देवस्तु विवस्वान् इदम् अब्रवीत्
अयम् अस्म्यसितापाङ्गे ब्रूहि किं करवाणि ते
कश्चिन्मे ब्रह्मवित्प्रादाद्वरं विद्यां च शत्रुहन्
यद्विजिज्ञासयाह्वानं कृतवत्यस्मि ते विभो
तद् अस्मिन्न् अपराधे त्वां शिरसाभिप्रसादये
योषितो हि सदा रक्ष्याः स्वपराद्धापि नित्यदा
वेदाहं सर्वम् एवैतद्यद्दुर्वासा ददौ तव
संत्यज्योभे मानभये क्रियतां संगमो मया
अमोघं दर्शनं मह्यम् आहूतश्चास्मि ते शुभे
वृथाह्वानाद्धि ते भीरु दोषो हि स्याद् असंशयम्
सैवम् उक्ता बहुविधं सान्त्वं क्रूरं विवस्वता
सा तु नैच्छद्वरारोहा कन्याहम् इति पार्थिव
बन्धुपक्षभयाद्भीता लज्जया च तपस्विनी
ताम् अर्कः पुनर् एवेदम् अब्रवीद्भरतर्षभ
मत्प्रसादान्न ते राज्ञि भविता दोष इत्युत
एवम् उक्त्वा तु भगवान्कुन्तिभोजसुतां तदा
सूर्यः
वैशंपायनः
सूर्यः
कुन्ती
सूर्यः
वैशंपायनः
साब्रवीद्भगवन्कस्त्वं प्रादुर्भूतो ममाग्रतः
आहूतोपस्थितं भद्रे ऋषिमन्त्रेण चोदितम्
विद्धि मां पुत्रलाभाय देवम् अर्कं शुचिस्मिते
पुत्रस्ते निर्मितः सुभ्रु शृणु यादृक्शुभानने
आदित्ये कुण्डले बिभ्रत्कवचं चैव मामकम्
शस्त्रास्त्राणाम् अभेद्यं च भविष्यति शुचिस्मिते
नास्य किंचिद् अदेयं च ब्राह्मणेभ्यो भविष्यति
चोद्यमानो मया चापि न क्षमं चिन्तयिष्यति
दास्यते स हि विप्रेभ्यो मानी चैव भविष्यति
एवम् उक्ता ततः कुन्ती गोपतिं प्रत्युवाच ह
कन्या पितृवशा चाहं पुरुषार्थो न चैव मे
यद्येवं मन्यसे भीरु किम् आह्वयसि भास्करम्
यदि माम् अवजानासि ऋषिः स न भविष्यति
मन्त्रदानेन यस्य त्वम् अवलेपेन दर्पिता
कुलं च ते ऽद्य धक्ष्यामि क्रोधदीप्तेन चक्षुषा
प्रसीद भगवन्मह्यम् अवलेपो हि नास्ति मे
ममैव परिहार्यं स्यात्कन्याभावस्य दूषणम्
व्यपयातु भयं ते ऽद्य कुमारं प्रसमीक्ष्यसे
मया त्वं चाप्यनुज्ञाता पुनः कन्या भविष्यसि
एवम् उक्ता ततः कुन्ती सम्प्रहृष्टतनूरुहा
संगता च ततः सुभ्रूर् आदित्येन महात्मना
Transliteration
sā dadarśa tam āyāntaṃ bhāskaraṃ lokabhāvanam
vismitā cānavadyāṅgī dṛṣṭvā tanmahad adbhutam
kuntyuvāca
sūrya uvāca
vaiśaṃpāyana uvāca
tāṃ samāsādya devastu vivasvān idam abravīt
ayam asmyasitāpāṅge brūhi kiṃ karavāṇi te
kaścinme brahmavitprādādvaraṃ vidyāṃ ca śatruhan
yadvijijñāsayāhvānaṃ kṛtavatyasmi te vibho
tad asminn aparādhe tvāṃ śirasābhiprasādaye
yoṣito hi sadā rakṣyāḥ svaparāddhāpi nityadā
vedāhaṃ sarvam evaitadyaddurvāsā dadau tava
saṃtyajyobhe mānabhaye kriyatāṃ saṃgamo mayā
amoghaṃ darśanaṃ mahyam āhūtaścāsmi te śubhe
vṛthāhvānāddhi te bhīru doṣo hi syād asaṃśayam
saivam uktā bahuvidhaṃ sāntvaṃ krūraṃ vivasvatā
sā tu naicchadvarārohā kanyāham iti pārthiva
bandhupakṣabhayādbhītā lajjayā ca tapasvinī
tām arkaḥ punar evedam abravīdbharatarṣabha
matprasādānna te rājñi bhavitā doṣa ityuta
evam uktvā tu bhagavānkuntibhojasutāṃ tadā
sūryaḥ
vaiśaṃpāyanaḥ
sūryaḥ
kuntī
sūryaḥ
vaiśaṃpāyanaḥ
sābravīdbhagavankastvaṃ prādurbhūto mamāgrataḥ
āhūtopasthitaṃ bhadre ṛṣimantreṇa coditam
viddhi māṃ putralābhāya devam arkaṃ śucismite
putraste nirmitaḥ subhru śṛṇu yādṛkśubhānane
āditye kuṇḍale bibhratkavacaṃ caiva māmakam
śastrāstrāṇām abhedyaṃ ca bhaviṣyati śucismite
nāsya kiṃcid adeyaṃ ca brāhmaṇebhyo bhaviṣyati
codyamāno mayā cāpi na kṣamaṃ cintayiṣyati
dāsyate sa hi viprebhyo mānī caiva bhaviṣyati
evam uktā tataḥ kuntī gopatiṃ pratyuvāca ha
kanyā pitṛvaśā cāhaṃ puruṣārtho na caiva me
yadyevaṃ manyase bhīru kim āhvayasi bhāskaram
yadi mām avajānāsi ṛṣiḥ sa na bhaviṣyati
mantradānena yasya tvam avalepena darpitā
kulaṃ ca te 'dya dhakṣyāmi krodhadīptena cakṣuṣā
prasīda bhagavanmahyam avalepo hi nāsti me
mamaiva parihāryaṃ syātkanyābhāvasya dūṣaṇam
vyapayātu bhayaṃ te 'dya kumāraṃ prasamīkṣyase
mayā tvaṃ cāpyanujñātā punaḥ kanyā bhaviṣyasi
evam uktā tataḥ kuntī samprahṛṣṭatanūruhā
saṃgatā ca tataḥ subhrūr ādityena mahātmanā
By System Admin
Translation
Draft in progress