Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 104 1.104.9

1.104.9

सा ददर्श तम् आयान्तं भास्करं लोकभावनम्

विस्मिता चानवद्याङ्गी दृष्ट्वा तन्महद् अद्भुतम्

कुन्त्युवाच

सूर्य उवाच

वैशंपायन उवाच

तां समासाद्य देवस्तु विवस्वान् इदम् अब्रवीत्

अयम् अस्म्यसितापाङ्गे ब्रूहि किं करवाणि ते

कश्चिन्मे ब्रह्मवित्प्रादाद्वरं विद्यां च शत्रुहन्

यद्विजिज्ञासयाह्वानं कृतवत्यस्मि ते विभो

तद् अस्मिन्न् अपराधे त्वां शिरसाभिप्रसादये

योषितो हि सदा रक्ष्याः स्वपराद्धापि नित्यदा

वेदाहं सर्वम् एवैतद्यद्दुर्वासा ददौ तव

संत्यज्योभे मानभये क्रियतां संगमो मया

अमोघं दर्शनं मह्यम् आहूतश्चास्मि ते शुभे

वृथाह्वानाद्धि ते भीरु दोषो हि स्याद् असंशयम्

सैवम् उक्ता बहुविधं सान्त्वं क्रूरं विवस्वता

सा तु नैच्छद्वरारोहा कन्याहम् इति पार्थिव

बन्धुपक्षभयाद्भीता लज्जया च तपस्विनी

ताम् अर्कः पुनर् एवेदम् अब्रवीद्भरतर्षभ

मत्प्रसादान्न ते राज्ञि भविता दोष इत्युत

एवम् उक्त्वा तु भगवान्कुन्तिभोजसुतां तदा

सूर्यः

वैशंपायनः

सूर्यः

कुन्ती

सूर्यः

वैशंपायनः

साब्रवीद्भगवन्कस्त्वं प्रादुर्भूतो ममाग्रतः

आहूतोपस्थितं भद्रे ऋषिमन्त्रेण चोदितम्

विद्धि मां पुत्रलाभाय देवम् अर्कं शुचिस्मिते

पुत्रस्ते निर्मितः सुभ्रु शृणु यादृक्शुभानने

आदित्ये कुण्डले बिभ्रत्कवचं चैव मामकम्

शस्त्रास्त्राणाम् अभेद्यं च भविष्यति शुचिस्मिते

नास्य किंचिद् अदेयं च ब्राह्मणेभ्यो भविष्यति

चोद्यमानो मया चापि न क्षमं चिन्तयिष्यति

दास्यते स हि विप्रेभ्यो मानी चैव भविष्यति

एवम् उक्ता ततः कुन्ती गोपतिं प्रत्युवाच ह

कन्या पितृवशा चाहं पुरुषार्थो न चैव मे

यद्येवं मन्यसे भीरु किम् आह्वयसि भास्करम्

यदि माम् अवजानासि ऋषिः स न भविष्यति

मन्त्रदानेन यस्य त्वम् अवलेपेन दर्पिता

कुलं च ते ऽद्य धक्ष्यामि क्रोधदीप्तेन चक्षुषा

प्रसीद भगवन्मह्यम् अवलेपो हि नास्ति मे

ममैव परिहार्यं स्यात्कन्याभावस्य दूषणम्

व्यपयातु भयं ते ऽद्य कुमारं प्रसमीक्ष्यसे

मया त्वं चाप्यनुज्ञाता पुनः कन्या भविष्यसि

एवम् उक्ता ततः कुन्ती सम्प्रहृष्टतनूरुहा

संगता च ततः सुभ्रूर् आदित्येन महात्मना

Transliteration

sā dadarśa tam āyāntaṃ bhāskaraṃ lokabhāvanam

vismitā cānavadyāṅgī dṛṣṭvā tanmahad adbhutam

kuntyuvāca

sūrya uvāca

vaiśaṃpāyana uvāca

tāṃ samāsādya devastu vivasvān idam abravīt

ayam asmyasitāpāṅge brūhi kiṃ karavāṇi te

kaścinme brahmavitprādādvaraṃ vidyāṃ ca śatruhan

yadvijijñāsayāhvānaṃ kṛtavatyasmi te vibho

tad asminn aparādhe tvāṃ śirasābhiprasādaye

yoṣito hi sadā rakṣyāḥ svaparāddhāpi nityadā

vedāhaṃ sarvam evaitadyaddurvāsā dadau tava

saṃtyajyobhe mānabhaye kriyatāṃ saṃgamo mayā

amoghaṃ darśanaṃ mahyam āhūtaścāsmi te śubhe

vṛthāhvānāddhi te bhīru doṣo hi syād asaṃśayam

saivam uktā bahuvidhaṃ sāntvaṃ krūraṃ vivasvatā

sā tu naicchadvarārohā kanyāham iti pārthiva

bandhupakṣabhayādbhītā lajjayā ca tapasvinī

tām arkaḥ punar evedam abravīdbharatarṣabha

matprasādānna te rājñi bhavitā doṣa ityuta

evam uktvā tu bhagavānkuntibhojasutāṃ tadā

sūryaḥ

vaiśaṃpāyanaḥ

sūryaḥ

kuntī

sūryaḥ

vaiśaṃpāyanaḥ

sābravīdbhagavankastvaṃ prādurbhūto mamāgrataḥ

āhūtopasthitaṃ bhadre ṛṣimantreṇa coditam

viddhi māṃ putralābhāya devam arkaṃ śucismite

putraste nirmitaḥ subhru śṛṇu yādṛkśubhānane

āditye kuṇḍale bibhratkavacaṃ caiva māmakam

śastrāstrāṇām abhedyaṃ ca bhaviṣyati śucismite

nāsya kiṃcid adeyaṃ ca brāhmaṇebhyo bhaviṣyati

codyamāno mayā cāpi na kṣamaṃ cintayiṣyati

dāsyate sa hi viprebhyo mānī caiva bhaviṣyati

evam uktā tataḥ kuntī gopatiṃ pratyuvāca ha

kanyā pitṛvaśā cāhaṃ puruṣārtho na caiva me

yadyevaṃ manyase bhīru kim āhvayasi bhāskaram

yadi mām avajānāsi ṛṣiḥ sa na bhaviṣyati

mantradānena yasya tvam avalepena darpitā

kulaṃ ca te 'dya dhakṣyāmi krodhadīptena cakṣuṣā

prasīda bhagavanmahyam avalepo hi nāsti me

mamaiva parihāryaṃ syātkanyābhāvasya dūṣaṇam

vyapayātu bhayaṃ te 'dya kumāraṃ prasamīkṣyase

mayā tvaṃ cāpyanujñātā punaḥ kanyā bhaviṣyasi

evam uktā tataḥ kuntī samprahṛṣṭatanūruhā

saṃgatā ca tataḥ subhrūr ādityena mahātmanā

By System Admin

Translation

Draft in progress