শ্লোক 9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥
লিপ্যন্তৰ
sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām |
kalpakṣaye punastāni kalpādau visṛjāmyaham ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
হে কৌন্তেয়, কল্পৰ শেষত সকলো প্ৰাণী মোৰ প্ৰকৃতিলৈ উভতি আহে; কল্পৰ আৰম্ভণিত মই সেইবোৰক পুনৰ সৃষ্টি কৰোঁ।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণ আগৰ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা বিশ্বচক্ৰলৈ ঘূৰি আহে। কল্পৰ, অৰ্থাৎ এক বিশ্বযুগৰ শেষত সকলো প্ৰাণী তেওঁৰ প্ৰকৃতিলৈ উভতি যায়। পিছৰ যুগৰ আৰম্ভণিত তেওঁ সেইবোৰক পুনৰ সৃষ্টি কৰে। পদটোৱে কৃষ্ণক এই বিশাল ছন্দৰ নিয়ন্তা হিচাপে স্থাপন কৰে। অষ্টম অধ্যায়ত ব্ৰহ্মাৰ দিন আৰু ৰাতিৰ কথা কোৱা হৈছিল; ইয়াত স্পষ্ট কৰা হৈছে যে সেই সকলো চক্ৰৰ পিছত কৃষ্ণৰ নিজৰ প্ৰকৃতি আৰু ইচ্ছা আছে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08