শ্লোক 9.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥
লিপ্যন্তৰ
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca |
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
হে অৰ্জুন, মই তাপ দিওঁ; মই বৰষুণ ৰোধ কৰোঁ আৰু বৰ্ষাওঁ। মই অমৃত আৰু মৃত্যুও, সৎ আৰু অসৎও।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই বিপৰীতৰ যোৰত নিজৰ নাম লয়। তেওঁ তাপ দিয়ে; তেওঁ বৰষুণ ধৰি ৰাখে আৰু পঠিয়ায়। তেওঁ অমৃত আৰু মৃত্যুও, সৎ আৰু অসৎও। পদটোৱে ঈশ্বৰক বাস্তৱৰ কোনো অংশৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। কোমল আৰু কঠোৰ, জীৱনদায়ী আৰু ধ্বংসকাৰী, দুয়োটাই তেওঁৰ মাজত ধৰা দিয়ে। এই দৃষ্টি সহজ নহয়, কিন্তু ই সৎ, কিয়নো জগতত সুখ আৰু দুখ দুয়োটাই আছে, আৰু সকলোৰে উৎস একেটাই।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08