শ্লোক 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
লিপ্যন্তৰ
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ |
ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
কিন্তু যি মানুহ আত্মাতেই ৰমি থাকে, আত্মাতেই তৃপ্ত আৰু আত্মাতেই সন্তুষ্ট, তেওঁৰ বাবে কৰিবলগীয়া একো নাই।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই এতিয়া এটা ব্যতিক্ৰমৰ কথা কয়। যিজনে আত্মাত আনন্দ পায়, তাতেই পূৰ্ণতা বিচাৰি পায় আৰু ভিতৰত সম্পূৰ্ণ সন্তুষ্ট, তেওঁৰ আৰু কৰিবলগীয়া কৰ্তব্য নাথাকে। এনে ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ পৰা লাভ কৰিবলগীয়া একো নাই। পদটোৱে আত্মোপলব্ধি লাভ কৰা ব্যক্তিৰ অৱস্থা বৰ্ণনা কৰে। কিন্তু পিছৰ পদবোৰত কৃষ্ণই দেখুৱাব যে এনে ব্যক্তিয়েও আনৰ মংগলৰ বাবে কৰ্ম কৰিবলৈ বাছি ল'ব পাৰে। এনে অৱস্থা অতি দুৰ্লভ আৰু উচ্চ।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08