শ্লোক 2.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥
লিপ্যন্তৰ
dūreṇa hyavaraṃ karma buddhiyogāddhanañjaya |
buddhau śaraṇamanviccha kṛpaṇāḥ phalahetavaḥ ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
হে ধনঞ্জয়, ফলৰ বাবে কৰা কৰ্ম বুদ্ধিযোগতকৈ বহুত নিম্ন। বুদ্ধিৰ শৰণ লোৱা; ফলৰ বাবে কৰ্ম কৰাসকল কৃপাৰ পাত্ৰ।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই ফলৰ কামনাৰে চালিত কৰ্মক বুদ্ধিযোগ, অৰ্থাৎ বুদ্ধিৰ যোগৰ সৈতে তুলনা কৰে। প্ৰথমটো বহুত নিম্ন। তেওঁ অৰ্জুনক বুদ্ধিৰ শৰণ ল'বলৈ কয়, আৰু কেৱল ফলৰ বাবে কৰ্ম কৰাসকলক কৃপণ, অৰ্থাৎ দয়াৰ পাত্ৰ বা ক্ষুদ্ৰমনা বুলি কয়। এই শব্দটোৱে অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিত অৰ্জুনে নিজৰ বিষয়ে দিয়া বৰ্ণনা মনত পেলায়, য'ত তেওঁ কাৰ্পণ্য দোষৰ কথা কৈছিল। ক্ষুদ্ৰতাৰ প্ৰতিকাৰ বুদ্ধিৰ স্পষ্টতা। ইয়াত বুদ্ধিৰ শৰণেই প্ৰকৃত সমাধান।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08