শ্লোক 2.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥
লিপ্যন্তৰ
avyakto'yamacintyo'yamavikāryo'yamucyate |
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
ইয়াক অব্যক্ত, অচিন্ত্য আৰু অবিকাৰী বুলি কোৱা হয়। ইয়াক এনেদৰে জানি তুমি শোক কৰা উচিত নহয়।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই আৰু তিনিটা বৰ্ণনা যোগ কৰে: আত্মা অব্যক্ত, অচিন্ত্য আৰু অবিকাৰী। বস্তু দেখাৰ দৰে ইয়াক দেখিব নোৱাৰি, ধাৰণা ধৰাৰ দৰে ইয়াক ধৰিব নোৱাৰি। এই ছবিখন দাঙি ধৰি কৃষ্ণই সিদ্ধান্ত কৰে যে অৰ্জুনৰ শোক কৰাৰ কোনো কাৰণ নাই। ইয়াৰে প্ৰথম যুক্তিধাৰা শেষ হয়, যি আত্মাৰ স্বৰূপৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। পিছৰ পদবোৰত কৃষ্ণই আন দৃষ্টিভংগীৰ পৰাও একেই সিদ্ধান্তলৈ আহিব। শোকৰ ভিত্তি এনেদৰে ক্ৰমে ক্ৰমে খহি পৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08