সংস্কৃত

संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम् ।

त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन ॥

18.1

লিপ্যন্তৰ

saṃnyāsasya mahābāho tattvamicchāmi veditum |

tyāgasya ca hṛṣīkeśa pṛthakkeśiniṣūdana ||

Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3

অনুবাদ

অৰ্জুনে ক'লে: হে মহাবাহু, হে হৃষীকেশ, হে কেশিনিসূদন, মই সন্ন্যাস আৰু ত্যাগৰ তত্ত্ব পৃথকে পৃথকে জানিব বিচাৰোঁ।

Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08

ব্যাখ্যা

অন্তিম অধ্যায়টো অৰ্জুনৰ এটা অনুৰোধেৰে আৰম্ভ হয়, গোটেই সংলাপৰ মাজেৰে বৈ অহা দুটা শব্দৰ স্পষ্টতাৰ বাবে: সন্ন্যাস আৰু ত্যাগ। তেওঁ প্ৰতিটোৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ পৃথকে জানিব বিচাৰে। কৃষ্ণই বেলেগ বেলেগ ঠাইত দুয়োটাৰে প্ৰশংসা কৰিছে, আৰু শব্দ দুটা সহজে মিহলি হৈ যাব পাৰে। অৰ্জুনে তেওঁক তিনিটা নামেৰে সম্বোধন কৰে, কেশী দানৱক বধ কৰাজন বুলিও, অন্তিম শিক্ষাৰ আৰম্ভণিত শ্ৰদ্ধাৰ চিন। প্ৰশ্নটোৱে কৃষ্ণক গোটেই গীতাৰ সূতাবোৰ একেলগে গাঁথিবলৈ সুযোগ দিয়ে।

Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08