শ্লোক 16.18
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥
লিপ্যন্তৰ
ahaṅkāraṃ balaṃ darpaṃ kāmaṃ krodhaṃ ca saṃśritāḥ |
māmātmaparadeheṣu pradviṣanto'bhyasūyakāḥ ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
অহংকাৰ, বল, দৰ্প, কাম আৰু ক্ৰোধৰ আশ্ৰয় লোৱা এই অসূয়াপৰায়ণ লোকসকলে নিজৰ আৰু আনৰ দেহত থকা মোক দ্বেষ কৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
আসুৰী ব্যক্তিয়ে অহংকাৰ, পশুবল, ঔদ্ধত্য, কাম আৰু ক্ৰোধৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। তাৰ পিছত কৃষ্ণই এক আচৰিত দাবী কৰে: এনে লোকে তেওঁক ঘৃণা কৰে, যিজন তেওঁলোকৰ নিজৰ দেহত আৰু আনৰ দেহত বাস কৰে। গতিকে আনক হানি কৰা বা ঘৃণা কৰা, আৰু আনকি নিজকে অপমান কৰাও, সকলোৰে ভিতৰত থকা ঈশ্বৰীয় উপস্থিতিৰ বিৰুদ্ধে এক অপৰাধ। শ্লোকটোৱে নৈতিক শিক্ষাক এক আধ্যাত্মিক গভীৰতা দিয়ে: মানুহৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা শেষত সকলোৰে মাজত বাস কৰাজনৰ প্ৰতিহে অৱজ্ঞা।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08