শ্লোক 15.9
श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च ।
अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते ॥
লিপ্যন্তৰ
śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca |
adhiṣṭhāya manaścāyaṃ viṣayānupasevate ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
কাণ, চকু, ছাল, জিভা আৰু নাক, আৰু মনৰ আশ্ৰয় লৈ ই বিষয়বোৰ উপভোগ কৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
এই শ্লোকে সেই সঁজুলিবোৰৰ নাম লয় যাৰ জৰিয়তে অন্তৰ্বাসী আত্মাই জগতক লগ পায়: কাণ, চকু, ছাল, জিভা আৰু নাক, লগতে মন। এইবোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ই ইন্দ্ৰিয়বিষয় অনুভৱ কৰে। বৰ্ণনাটো সহজ, কিন্তু অধ্যায়ৰ যুক্তিৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ। অনুভৱ প্ৰকৃতিৰ অন্তৰ্গত শক্তিবোৰৰ মাজেৰে ঘটে, আনহাতে অনুভৱকৰ্তা সেইবোৰৰ আঁৰত থিয় হৈ থাকে। এই পাৰ্থক্যই পৰৱৰ্তী শ্লোকবোৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে, যিবোৰে সোধে কিয় ইমান কম মানুহে নিজৰ ভিতৰৰ এই উপস্থিতি সঁচাকৈ মন কৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08