শ্লোক 14.1
परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् ।
यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥
লিপ্যন্তৰ
paraṃ bhūyaḥ pravakṣyāmi jñānānāṃ jñānamuttamam |
yajjñātvā munayaḥ sarve parāṃ siddhimito gatāḥ ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক'লে: সকলো জ্ঞানৰ মাজত উত্তম সেই পৰম জ্ঞান মই তোমাক আকৌ ক'ম, যাক জানি সকলো মুনিয়ে ইয়াৰ পৰা পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিছে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
চতুৰ্দশ অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিতে কৃষ্ণই কোনো প্ৰশ্ন নোহোৱাকৈয়ে আৰু ক'বলৈ আগবাঢ়ে। তেওঁ এতিয়া শিকাবলগীয়া কথাক পৰম জ্ঞান, সকলো জ্ঞানৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ বুলি কয়, আৰু জনায় যে ইয়াৰ জৰিয়তে মুনিসকলে এই জগতৰ পৰা সৰ্বোচ্চ সিদ্ধিলৈ গৈছে। আগৰ অধ্যায়ত প্ৰকৃতি আৰু জ্ঞাতাৰ পাৰ্থক্য দেখুওৱা হৈছিল আৰু কোৱা হৈছিল যে প্ৰকৃতিৰ গুণৰ প্ৰতি আসক্তিয়ে পুনৰ্জন্ম ঘটায়। এই অধ্যায়ত সেই গুণবোৰ বিস্তাৰিতভাৱে বুজোৱা হ'ব। শিক্ষাটোৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰশংসাই ইয়াৰ গুৰুত্ব বুজায়: মানুহ কেনেকৈ বান্ধ খায় আৰু কেনেকৈ মুক্ত হয়, সেয়া বুজিবলৈ গুণৰ জ্ঞান অপৰিহাৰ্য।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08