শ্লোক 10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥
লিপ্যন্তৰ
maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā |
madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
পুৰণি কালৰ সাতজন মহৰ্ষি আৰু তেনেদৰে চাৰিজন মনু, মোৰ মনৰ পৰা জন্মা আৰু মোৰ ভাৱত ভাৱিত, তেওঁলোকৰ পৰাই জগতৰ এই প্ৰজাসকল আহিছে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই অন্তৰৰ অৱস্থাৰ পৰা মানৱজাতিৰ আৰম্ভণিলৈ যায়। পুৰাণৰ কাহিনীত সাতজন মহৰ্ষি আৰু মনুসকল সেইসকল আদিপুৰুষ আৰু বিধানদাতা, যাৰ পৰা জগতৰ জনগোষ্ঠীবোৰৰ উৎপত্তি। ইয়াত তেওঁলোকক মানসপুত্ৰ বোলা হৈছে, সাধাৰণ জন্মৰ পৰা নহয়, কৃষ্ণৰ সংকল্পৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা আৰু তেওঁৰ স্বভাৱৰ অংশীদাৰ। চাৰিজন কথাষাৰ একাধিক ধৰণে বুজা হৈছে: সাতজনৰ লগত আৰু চাৰিজন বেলেগ ব্যক্তি, যাক প্ৰায়ে সনকাদি কুমাৰ বুলি ধৰা হয়, নাইবা মনুসকলৰ গণনাৰ অংশ হিচাপে। যিকোনো অৰ্থতে শ্লোকটোৱে কয় যে মানৱজাতিৰ বংশধাৰা ঈশ্বৰলৈকে উভতি যায়।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08