শ্লোক 10.30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।
मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥
লিপ্যন্তৰ
prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |
mṛgāṇāṃ ca mṛgendro'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
দৈত্যসকলৰ মাজত মই প্ৰহ্লাদ, গণনাকাৰীসকলৰ মাজত মই কাল। পশুবোৰৰ মাজত মই পশুৰাজ সিংহ, আৰু পক্ষীবোৰৰ মাজত বিনতাৰ পুত্ৰ গৰুড়।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
প্ৰহ্লাদক বাছি লোৱাটো আচৰিত। দেৱতাৰ বিৰোধী দৈত্যকুলত জন্ম লৈও তেওঁ নিজৰ পিতৃৰ অত্যাচাৰৰ মাজতো বিষ্ণুৰ প্ৰতি ভক্তিত অটল আছিল। তালিকাত তেওঁৰ স্থানে দেখুৱায় যে ঈশ্বৰ যিকোনো ঠাইতে জিলিকিব পাৰে, অপ্ৰত্যাশিত পৰিয়ালতো। জুখা বা গণনা কৰাসকলৰ মাজত কৃষ্ণ কাল, যিয়ে সকলো বস্তুৰ হিচাপ লয়। পশুৰ মাজত তেওঁ সিংহ, আৰু চৰাইৰ মাজত বিনতাৰ পুত্ৰ গৰুড়, বিষ্ণুক বহন কৰা মহান পক্ষী। কালৰ উল্লেখে নিমাতে পৰৱৰ্তী অধ্যায়ৰ আগজাননী দিয়ে, য'ত কাল যোদ্ধাসকলক গ্ৰাস কৰা শক্তি হিচাপে দেখা দিয়ে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08