শ্লোক 1.27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥
कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
লিপ্যন্তৰ
śvaśurānsuhṛdaścaiva senayorubhayorapi |
tānsamīkṣya sa kaunteyaḥ sarvānbandhūnavasthitān ||
kṛpayā parayāviṣṭo viṣīdannidamabravīt |
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
দুয়ো সৈন্যবাহিনীতে শহুৰসকল আৰু হিতাকাংক্ষীসকলকো দেখিলে। এই সকলো আত্মীয়ক থিয় হৈ থকা দেখি কুন্তীপুত্ৰ গভীৰ কৰুণাত অভিভূত হৈ বিষাদেৰে ক'লে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
তালিকাখন শহুৰ আৰু হিতাকাংক্ষীসকলৰ নামেৰে শেষ হয়, আৰু সঞ্জয়ে কয় যে এই আত্মীয়সকল দুয়ো সৈন্যতে আছে। কুন্তীপুত্ৰ অৰ্জুনক গভীৰ কৰুণাই (কৃপা) আগুৰি ধৰে আৰু তেওঁ বিষাদেৰে কথা ক'বলৈ ধৰে। বিষাদ শব্দটোৰ পৰাই অধ্যায়টোৰ পৰম্পৰাগত নাম অৰ্জুনবিষাদযোগ আহিছে। তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা এয়ে যে তেওঁৰ প্ৰতিক্ৰিয়াক প্ৰথমে দয়া বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে: তেওঁৰ দুখ ভয়ৰ পৰা নহয়, স্নেহৰ পৰাহে উদ্ভৱ হৈছে। এই কৰুণাই পিছৰ গোটেই সংলাপৰ সূত্ৰপাত কৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08