偈颂 9.149.19.29.39.49.59.69.79.89.99.109.119.129.139.149.159.169.179.189.199.209.219.229.239.249.259.269.279.289.299.309.319.329.339.34

સદા મારું કીર્તન કરતા, દૃઢ વ્રતથી પ્રયત્ન કરતા, ભક્તિથી મને નમસ્કાર કરતા અને નિત્યયુક્ત થઈને તેઓ મારી ઉપાસના કરે છે.

શ્રીકૃષ્ણ વર્ણવે છે કે આવા ભક્તો કેવી રીતે જીવે છે. તેઓ સતત તેમનું ગુણગાન, કીર્તન, કરે છે, દૃઢ વ્રત સાથે પ્રયત્ન કરે છે, ભક્તિ (ભક્તિ)થી તેમને નમે છે, અને સદા યોગમાં જોડાઈને તેમની ઉપાસના કરે છે. આ શ્લોક વાણી, પ્રયત્ન, દેહ અને મનને સમાવતી ભક્તિસાધનાનું ચિત્ર આપે છે. સ્તુતિ, શિસ્ત અને આદર જુદી પ્રવૃત્તિઓ નથી, પણ ઈશ્વર તરફના એક સતત વળાંકના ભાગ છે. સદા જોડાયેલા એ શબ્દો બતાવે છે કે અહીં ભક્તિ પ્રાસંગિક નહીં, પણ આખી જીવનરીતિ છે.