偈颂 10.33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताहं विश्वतोमुखः ॥
音译
akṣarāṇāmakāro'smi dvandvaḥ sāmāsikasya ca |
ahamevākṣayaḥ kālo dhātāhaṃ viśvatomukhaḥ ||
作者：Sanskrit System · 机器草稿 · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
译文
எழுத்துகளில் நான் அகரம்; கூட்டுச்சொற்களில் நான் இணைப்புக் கூட்டுச்சொல் (த்வந்த்வம்). முடிவற்ற காலம் நானே; எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட காப்பவனும் நானே.
作者：Sanskrit System · 机器草稿 · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
讲解
கிருஷ்ணர் மொழியின் பக்கம் திரும்புகிறார். எழுத்துகளில் அவர் முதல் ஒலியான அகரம்; சம்ஸ்கிருத இலக்கணத்தில் அது மற்ற எல்லா எழுத்துகளிலும் உள்ளுறைந்திருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. கூட்டுச்சொற்களில் அவர் த்வந்த்வம், அதாவது இரண்டு சமமான சொற்களை அருகருகே இணைக்கும் கூட்டுச்சொல், எதிர்ச்சொல் இணைகள் போல. பின்னர் சுலோகம் திடீரென்று விரிவடைகிறது: ஒருபோதும் தீராத காலம் அவரே; எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கியபடி தாங்கி நெறிப்படுத்தும் தாதாவும் அவரே. ஓர் எழுத்திலிருந்து முடிவற்ற காலத்துக்கு நகரும் இந்த இயக்கம் அத்தியாயத்தின் முறையையே படம்பிடிக்கிறது: சிறியதற்குள் பெரியதைக் காண்பது. மிக எளிய ஒலியிலும் அளவற்றதின் சுவடு உண்டு என்பதே கருத்து.
作者：Sanskrit System · 机器草稿 · claude-opus-5-5 · 2026-11-08