Beyit 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
Harf çevirisi
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Hazırlayan: Sanskrit System · Makine taslağı · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Çeviri
जो ये इन्द्रिय तथा विषयों के संयोग से उत्पन्न होने वाले सब भोग हैं, यद्यपि विषयी पुरुषों को सुखरूप भासते हैं, तो भी दुःख के ही हेतु हैं और आदि-अन्तवाले अर्थात अनित्य हैं। इसलिए हे अर्जुन! बुद्धिमान विवेकी पुरुष उनमें नहीं रमता
Sahibin tablosundan · +1 daha
हे कौन्तेय, विषयों के संयोग से उत्पन्न जो भोग हैं, वे दुःख के ही कारण हैं, क्योंकि उनका आदि और अन्त है। ज्ञानी उनमें नहीं रमते।
Hazırlayan: Sanskrit System · Makine taslağı · claude-opus-5-5 · 2026-11-08 · +1 daha
Kelime kelime
Hazırlayan: Sanskrit System · Makine taslağı · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Açıklama
श्रीकृष्ण इन्द्रियसुख की सीमाएँ समझाते हैं। विषयों के सम्पर्क से उत्पन्न भोग दुःखयोनि, अर्थात् दुःख के स्रोत, हैं। वे आरम्भ होते हैं और समाप्त होते हैं, और उनका अन्त हानि, लालसा या निराशा लाता है। इसलिए बुध, अर्थात् ज्ञानी, उनमें आनन्द नहीं खोजता। यह श्लोक कठोर आत्मनिषेध का आह्वान नहीं, बल्कि बाहरी वस्तुओं पर निर्भर सुख के स्वरूप पर एक स्पष्ट दृष्टि है। यह दूसरे अध्याय के इस उपदेश की गूँज है कि अनुभूतियाँ आती-जाती हैं और उन्हें धैर्य से सहना चाहिए।
Hazırlayan: Sanskrit System · Makine taslağı · claude-opus-5-5 · 2026-11-08