โศลก 2.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥
การถ่ายอักษร
avyakto'yamacintyo'yamavikāryo'yamucyate |
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi ||
โดย Sanskrit System · ฉบับร่างจากเครื่อง · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
คำแปล
This (Self) is said to be unmanifested, unthinkable and unchangeable. Therefore, knowing This to be such, thou shouldst not grieve.
จากแผ่นงานของเจ้าของเว็บไซต์ · +อีก 1
It is said to be unmanifest, beyond thought and beyond change. Knowing it to be so, you should not grieve.
โดย Sanskrit System · ฉบับร่างจากเครื่อง · claude-opus-5-5 · 2026-11-08 · +อีก 1
ทีละคำ
โดย Sanskrit System · ฉบับร่างจากเครื่อง · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
คำอธิบาย
Krishna adds three more descriptions: the self is unmanifest (avyakta), beyond thought (acintya) and unchanging (avikārya). It cannot be seen as objects are seen, nor grasped as ideas are grasped. Having laid out this picture, Krishna concludes that Arjuna has no reason to grieve. This closes the first line of argument, which rests on the nature of the self. In the next verses Krishna changes approach and argues that grief is unjustified even on a more ordinary view.
โดย Sanskrit System · ฉบับร่างจากเครื่อง · claude-opus-5-5 · 2026-11-08