ஸ்லோகம் 11.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥
ஒலிபெயர்ப்பு
matkarmakṛnmatparamo madbhaktaḥ saṅgavarjitaḥ |
nirvairaḥ sarvabhūteṣu yaḥ sa māmeti pāṇḍava ||
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
மொழிபெயர்ப்பு
பாண்டுவின் மைந்தனே, எனக்காகவே செயல்படுபவன், என்னையே மேலானவனாகக் கொள்பவன், என் பக்தன், பற்றற்றவன், எந்த உயிரிடமும் பகையற்றவன் என்னை அடைகிறான்.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
விளக்கம்
கிருஷ்ணரை அடைபவரின் சித்திரத்துடன் அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது. அத்தகையவர் அவருக்காகச் செயல்படுகிறார், அவரையே மேலான இலக்காகக் கொள்கிறார், அவரிடம் பக்தி கொள்கிறார், பற்றற்றவராக இருக்கிறார், எந்த உயிரிடமும் பகை கொள்ளாதவராக இருக்கிறார். செயல், பக்தி, பற்றின்மை ஆகியவற்றை ஒரே வாழ்க்கையில் இணைப்பதால், இந்தச் சுலோகத்தைக் கீதையின் உபதேசச் சுருக்கமாகப் பல வாசகர்கள் கருதுகிறார்கள். போர்ப் படிமங்கள் நிறைந்த ஓர் அத்தியாயத்துக்குப் பின் கடைசிப் பண்பு தனித்து நிற்கிறது: அர்ஜுனன் போரிட வேண்டும், ஆனால் வெறுப்பின்றி. வீரர்களை விழுங்கும் காலத்தின் காட்சி, பகையின்றி, அர்ப்பணிப்பாகச் செயல்படும் அழைப்பில் முடிகிறது.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08