ஸ்லோகம் 11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥
ஒலிபெயர்ப்பு
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo'pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat ||
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
மொழிபெயர்ப்பு
மகாத்மாவே, ஆதிப் படைப்பாளனான பிரம்மாவைவிடவும் பெரியவனான உன்னை அவர்கள் ஏன் வணங்காமல் இருப்பார்கள்? முடிவற்றவனே, தேவேசா, உலகின் உறைவிடமே, நீயே அழிவற்றவன், உள்ளதும் இல்லாததும், அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டதும் நீயே.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
விளக்கம்
எல்லா உயிர்களும் ஏன் வணங்க வேண்டும் என்பதற்கு அர்ஜுனன் காரணங்களைத் தருகிறான். கிருஷ்ணர் பிரம்மாவைவிடவும் பெரியவர்; ஆதிப் படைப்பாளர், படைப்புக் கடவுளுக்கே பின்னாலுள்ள மூலம். அவரே அக்ஷரம் (அழிவற்றது); வெளிப்பட்டதும் வெளிப்படாததுமான சத், அசத், அதாவது இருப்பும் இல்லாமையும் அவரே; இரண்டுக்கும் அப்பாற்பட்டதும் அவரே. இந்தக் கடைசிச் சொற்றொடர் வெவ்வேறு மரபுகளில் பல விதங்களில் படிக்கப்பட்டுள்ளது: எல்லா வகைப்பாடுகளையும் தாண்டிய ஓர் உண்மையைச் சுட்டுவதாக, அல்லது காணும் உலகையும் அதன் மறைந்த காரணத்தையும் இறைமை உள்ளடக்கியும் தாண்டியும் இருக்கிறது என்று உறுதிப்படுத்துவதாக. எப்படியாயினும் அர்ஜுனனின் துதி இப்போது மிக நுண்ணிய உயரங்களை அடைகிறது.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08