shloka 17
प्रौढप्रौढनिजानुभूतिगलितद्वैतेन्द्रजालो गुरु
2द्वैतं मय्यखिलं समुत्थितमिदं मिथ्या मनःकल्पितं
3देहो नाहमचेतनोऽयमनिशं कुड्यादिवन्निश्चितो
4नाहं खादिरपि स्फुटं मरुतलभ्राजत्पयःसाम्यत
5निर्द्वैतोऽस्म्यहमस्मि निर्मलचिदाकाशोऽस्मि पूर्णोऽस्म्यहं
6मत्तोऽन्यन्न हि किंचिदस्ति यदि चिद्भास्यं ततस्तन्मृषा
7मय्यस्मिन्परमार्थके श्रुतिशिरोवेद्ये स्वतो भासने
8नित्यस्फूर्तिमयोऽस्मि निर्मलसदाकाशोऽस्मि शान्तोऽस्म्यहं
9स्वाप्नद्वैतवदेव जाग्रतमपि द्वैतं मनोमात्रकं
10गन्तव्यं किमिहास्ति सर्वपरिपूर्णस्याप्यखण्डाकृतेः
11किं नः प्राप्तमितः पुरा किमधुना लब्धं विचारादिना
12श्रोतव्यं च किमस्ति पूर्णसुदृशो मिथ्यापरोक्षस्य मे
13आत्मानात्मविवेचनापि मम नो विद्वत्कृता रोचते
14वस्तुस्थित्यनुरोधतस्त्वहमहो कश्चित्पदार्थो न चा
15योऽहं पूर्वमितः प्रशान्तकलनाशुद्धोऽस्मि बुद्धोऽस्म्यहं
16सत्ताचित्सुखरूपमस्ति सततं नाहं च न त्वं मृषा
17स्वारस्यैकसुबोधचारुमनसे प्रौढानुभूतिस्त्वियं

