Стих 9.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥
Транслитерация
mahātmānastu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ |
bhajantyananyamanaso jñātvā bhūtādimavyayam ||
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Перевод
परंतु हे कुन्तीपुत्र! दैवी प्रकृति के (इसका विस्तारपूर्वक वर्णन गीता अध्याय 16 श्लोक 1 से 3 तक में देखना चाहिए) आश्रित महात्माजन मुझको सब भूतों का सनातन कारण और नाशरहित अक्षरस्वरूप जानकर अनन्य मन से युक्त होकर निरंतर भजते हैं
Из таблицы владельца · +1 ещё
पर हे पार्थ, दैवी प्रकृति का आश्रय लेने वाले महात्मा मुझे प्राणियों का अविनाशी आदि जानकर अनन्य मन से भजते हैं।
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · claude-opus-5-5 · 2026-11-08 · +1 ещё
Пословно
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Объяснение
इसके विपरीत महात्मा दैवी प्रकृति का आश्रय लेते हैं। श्रीकृष्ण को प्राणियों का अविनाशी आदि जानकर वे अनन्य मन से उन्हें भजते हैं। यहाँ दैवी प्रकृति का अर्थ है विनम्रता, स्पष्टता और सद्भाव का स्वभाव, जो अभी बताए गए आसुरी स्वभाव के विपरीत है। यह श्लोक चरित्र और भक्ति को जोड़ता है: जिनका स्वभाव कोमल और निर्मल हो गया है, वे स्वाभाविक रूप से सबके स्रोत की ओर मुड़ते हैं। उनकी एकनिष्ठ उपासना समझ से प्रवाहित होती है।
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · claude-opus-5-5 · 2026-11-08