Bhagavad Gita · Adhyaya 18 18.67

তপস্যাহীন, ভক্তিহীন, শুনিবলৈ অনিচ্ছুক, বা মোৰ নিন্দা কৰা জনক তুমি এই কথা কেতিয়াও নক'বা।

এই শিক্ষা কেনেকৈ ভগাই ল'ব লাগে, কৃষ্ণই সেই বিষয়ে পথনিৰ্দেশনা দিয়ে। আত্মসংযমহীন, ভক্তিহীন, শুনিব নিবিচৰা, বা কৃষ্ণৰ প্ৰতি বৈৰীভাৱাপন্ন ব্যক্তিক ইয়াৰ কথা ক'ব নালাগে। চিন্তাটো নিজৰ বাবেই গোপনীয়তাৰ নহয়, প্ৰস্তুতিৰ। ইমান কঠিন এক শিক্ষা ইয়াৰ প্ৰতি মুকলি নোহোৱাসকলৰ দ্বাৰা ভুল বুজা বা অপব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে। শ্লোকটোৱে গীতাক যত্ন আৰু শ্ৰদ্ধাৰে গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া বস্তু হিচাপে গণ্য কৰে। বীজ সাৰুৱা মাটিতহে পুতিব লাগে, শিলত পেলালে নগজে।