Стих 11.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च ।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥
Транслитерация
sthāne hṛṣīkeśa tava prakīrtyā
jagatprahṛṣyatyanurajyate ca |
rakṣāṃsi bhītāni diśo dravanti
sarve namasyanti ca siddhasaṅghāḥ ||
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Перевод
अर्जुन म्हणाला: हे हृषीकेशा, तुमच्या कीर्तनाने जग आनंदित होते आणि प्रेमाने भारावते, हे योग्यच आहे. राक्षस भयभीत होऊन दशदिशांना पळत आहेत आणि सिद्धांचे सर्व समूह तुम्हाला नमस्कार करत आहेत.
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Объяснение
अर्जुन पहिल्यापेक्षा शांत असे नवे स्तोत्र सुरू करतो. तो म्हणतो की श्रीकृष्णांचे गुणगान करताना जगाला आनंद आणि प्रेम वाटते, हे स्थाने, म्हणजे उचितच आहे. एकाच रूपातून वेगवेगळे प्रतिसाद उमटतात: व्यवस्थेचे विरोधक राक्षस भयाने सर्व दिशांना धावतात, तर सिद्ध आदराने नमन करतात. हा श्लोक सुचवतो की माणूस दिव्याला कसा सामोरा जातो ते त्याच्या स्वतःच्या स्वभावावर (स्वभाव) अवलंबून असते. जे विध्वंसकांना घाबरवते ते सज्जनांना आनंद देते. नुकताच भयाने भारावलेला अर्जुन आता दर्शनाकडे उत्सवाचे आणि भक्तीचे कारण म्हणूनही पाहू लागतो.
Автор: Sanskrit System · Машинный черновик · claude-opus-5-5 · 2026-11-08