Verso 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
Transliteração
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Por Sanskrit System · Rascunho automático · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Tradução
குந்தியின் மகனே, தொடர்பால் பிறக்கும் இன்பங்கள் துன்பத்தின் பிறப்பிடங்கள்; அவற்றுக்குத் தொடக்கமும் முடிவும் உண்டு. அறிஞர் அவற்றில் மகிழ்வதில்லை.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explicação
புலனின்பத்தின் எல்லைகளைக் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். பொருள்களுடனான தொடர்பிலிருந்து எழும் இன்பங்கள் துன்பத்தின் பிறப்பிடங்கள் (து:க்கயோனி). அவை தொடங்குகின்றன, முடிகின்றன; அவற்றின் முடிவு இழப்பையோ ஏக்கத்தையோ ஏமாற்றத்தையோ கொண்டுவருகிறது. ஆகவே அறிஞர் (புதர்) அவற்றில் மகிழ்ச்சியைத் தேடுவதில்லை. இச்சுலோகம் இன்பத்தை வெறுக்கச் சொல்லவில்லை; அதன் நிலையாமையைத் தெளிவாகக் காணச் சொல்கிறது. தொடக்கமும் முடிவும் உள்ள ஒன்றில் நிலையான நிறைவைத் தேடுவது ஏமாற்றத்துக்கே இட்டுச்செல்லும் என்பதே பாடம்.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08