Verso 11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
Transliteração
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
Por Sanskrit System · Rascunho automático · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Tradução
ત્યારે આશ્ચર્યથી ભરાયેલા, રોમાંચિત થયેલા ધનંજયે દેવને માથું નમાવીને હાથ જોડીને કહ્યું.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explicação
સંજય દર્શન પ્રત્યે અર્જુનના પ્રતિભાવનું વર્ણન કરે છે. તે આશ્ચર્યથી ભરાઈ જાય છે, અને તેના શરીરનાં રુવાંટાં ઊભાં થઈ જાય છે, જે ભારતીય પરંપરામાં તીવ્ર ભાવનું ચિહ્ન છે. તે માથું નમાવે છે અને હાથ જોડે છે. મિત્ર સાથે સહજ વાત કરતો યોદ્ધા હવે પૂજકની મુદ્રામાં આવે છે. શરીર પહેલાં પ્રતિભાવ આપે છે, પછી શબ્દો આવે છે. આ ક્ષણથી અર્જુનનો સ્વર બદલાય છે, અને આગળના શ્લોકો સ્તુતિ બનશે.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08