Verso 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
Transliteração
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Por Sanskrit System · Rascunho automático · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Tradução
അപ്പോൾ വെള്ളക്കുതിരകളെ പൂട്ടിയ മഹാരഥത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മാധവനും പാണ്ഡുപുത്രനും തങ്ങളുടെ ദിവ്യശംഖുകൾ വിളിച്ചു.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explicação
രംഗം പാണ്ഡവപക്ഷത്തേക്കു മാറുന്നു; ആദ്യം മറുപടി നൽകുന്നത് ഒരേ രഥത്തിലിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണനും അർജുനനുമാണ്. കൃഷ്ണനെ മാധവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; യാദവരിലെ മധുവംശവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പേരാണിത്, ലക്ഷ്മീപതി എന്നും ഇതിനെ വായിക്കാറുണ്ട്. വെള്ളക്കുതിരകളും മഹാരഥവും ദേവന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമ്മാനങ്ങളാണ്; ശംഖുകളെ ദിവ്യം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടുപേരെ വെറും യോദ്ധാക്കളായല്ല, സാധാരണത്തിനപ്പുറമുള്ള എന്തോ മുദ്രകുത്തിയ ജോടിയായാണ് സഞ്ജയൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്; കാവ്യത്തിൽ അവർക്കുള്ള കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇത് ഒരുക്കമാണ്.
Por Sanskrit System · Rascunho automático · claude-opus-5-5 · 2026-11-08