ਸ਼ਲੋਕ 2.59
विषया विनिवर्तन्ते निराहारस्य देहिनः ।
रसवर्जं रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
viṣayā vinivartante nirāhārasya dehinaḥ |
rasavarjaṃ raso'pyasya paraṃ dṛṣṭvā nivartate ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਦੇਹਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇ ਤਾਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਸ ਵੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇੱਕ ਬਾਰੀਕ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਹਧਾਰੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੇਣੀ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਜਾਂ ਤਾਂਘ (ਰਸ) ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਤਾਂਘ ਵੀ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਤਿਆਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਧੂਰਾ ਹੈ। ਬਾਹਰੋਂ ਛੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਅੰਦਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਮੁਕਤੀ ਉੱਚੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨੀਵੀਂ ਤਾਂਘ ਨੂੰ ਬੇਮਾਇਨਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08