ਸ਼ਲੋਕ 16.9
एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
etāṃ dṛṣṭimavaṣṭabhya naṣṭātmāno'lpabuddhayaḥ |
prabhavantyugrakarmāṇaḥ kṣayāya jagato'hitāḥ ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਇਹ ਨਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਕਰੂਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਗਤ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉੱਠਦੇ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਫੜ ਕੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਸੇਧ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਟਾਤਮਾ, ਭਾਵ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਰਮ ਕਰੂਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜੋੜਦਾ ਹੈ: ਸੱਚ ਜਾਂ ਤਰਤੀਬ ਤੋਂ ਸੱਖਣੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰਣਨ ਲੋਭ ਅਤੇ ਅਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਟਕਰਾਅ ਛੇੜਿਆ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08