ਸ਼ਲੋਕ 11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ; ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਹੇ ਜਗਤ ਨਿਵਾਸ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੀ ਦੋਹਰੀ ਭਾਵਨਾ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਉਹ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਰੂਪ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵੇਖਣਾ ਮੰਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੋਮਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਲੋਚਦਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਹਿਣਸ਼ਕਤੀ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਬਾਰੇ ਈਮਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਸੂਰਮਾ ਵੀ ਅਨੰਤ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸਹਿ ਸਕੇ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08